Executional Fan Club

เห็นปอนด์เอาฟิคมาลงผมก็เอาของตัวเองมาลงบ้างดีกว่า

ฟิคเรื่องนี้เกิดจากการนำเนื้อเรื่องในช่วงเล่ม12-13มาปู้ยี่ปู้ยำจนเละเทะ

แรกๆอาจแต่งไม่ค่อยดีเท่าไหร่แต่หลังๆจะพยายามพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้น

ก็ของฝากฟิคเรื่องนี้ด้วยนะครับ

*************************

ตอนที่1 MISSION START

ณ ที่รกร้างแห่งหนึ่งบนดาวเรทิคิวลัม เป็นที่ๆเต็มไปด้วยภูเขาหินน้อยใหญ่มากมาย

ซึ่งไม่มีร่องรอยว่ามีเพลเยอร์อาศัยอยู่ แต่ใครบ้างจะรู้ว่าในพื้นที่แบบนี้

จะมียานอวกาศพรางตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมเพื่อหลบเลี่ยงการตรวจพบจากกองกำลังอื่น

และยานลำนี้ก็คือฐานที่มั่นของกองกำลังหน้าใหม่ชื่อดังจากดาวลาพิวต้า

ที่เพลเยอร์หลายๆคนรู้จักกันดีในนามกองกำลังวินเชสเตอร์หรือกองกำลังต่อต้านGM

“ขอให้สมาชิกทุกคนมารวมกันที่ห้องประชุมบัดเดี๋ยวนี้”

เสียงประกาศของเด็กสาวคนหนึ่งดังกังวานไปทั่วทั้งยานวินเชสเตอร์

สมาชิกที่ยินเสียงประกาศจึงรีบไปที่ห้องประชุมทันที

“ท่านมัจฉาจะประชุมเรื่องอะไรอีกนะ?”

“ไม่รู้สิ ไปถึงเดี๋ยวก็รู้เองล่ะน่า”

เหล่าสมาชิกของกองกำลังพูดคุยกันไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มาถึงห้องประชุมเกือบทั้งหมด

และในตอนนั้นเองก็ปรากฏร่างของเด็กหนุ่มผมสีชมพูเปิดประตูห้องประชุมเข้ามาเป็นคนเกือบๆสุดท้าย

“หัวหน้าหน่วย1 กานดาผู้ฆ่าGMกลับมาแล้ว!!!”

ทันทีที่ได้ยินเสียงเด็กหนุ่มผู้ที่มาถึงห้องประชุมเป็นคนท้ายๆดังขึ้น

สายตาของสมาชิกทุกคนก็หันขวับไปทางเจ้าของเสียงทันที

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเจ้าหนุ่ม”ชายวัยกลางคนในชุดจอมยุทธ์จากหนังจีนกำลังภายใน

เข้ามาทักทายเด็กหนุ่มหัวชมพูพร้อมกับยื่นจอกเหล้าให้เขา

“เอ้า ดื่ม!!!!!!!!!!!”ทุกคนดื่มฉลองการกลับมาของวีรบุรุษของกองกำลังจากสงครามวินเชสเตอร์

“คุณกานดาที่ปราบเนโร่ใช่มั้ยครับ ขอจับมือหน่อยนะครับ”

“ฮ่ะฮ่ะ ไม่เท่าไหร่หรอกแค่เก่งไปนิสนึง” ขณะที่ทุกคนกำลังสนุกอยู่กับการต้อนรับกานดาอยู่นั้นเอง

ก็มีเสียงเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้นมาจนเปลี่ยนบรรยากาศความสนุกเมื่อครู่นี้เป็นความจริงจังในทันที

“เลิกเจี๊ยวจ๊าวกันได้แล้ว กลับมาก็เอะอะกันเชียวนะ”เด็กสาวผมทองนัยน์ตาสีแดงในชุดราตรีสีดำ

เปล่งเสียงออกมาเพื่อดึงความสนใจของสมาชิกมาจากเด็กหนุ่มหัวชมพู

“เอาล่ะทุกคน เราจะเรื่มแจกจ่ายภารกิจกันล่ะนะ”

หลังจากที่เด็กสาวอธิบายภารกิจเสร็จ สมาชิกทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำภารกิจของตัวเอง

ขณะที่หน่วยที่1กำลังจะออกไปทำภารกิจ เด็กสาวก็รั้งเด็กหนุ่มหัวชมพูเอาไว้

“กานดา รอแป๊บ! มีเรื่องจะคุยด้วย”เด็กหนุ่มทำหน้างงๆก่อนที่จะหันไปหาเพื่อนๆในกลุ่ม

“พวกนายออกไปรอก่อนนะ เดี๋ยวชั้นตามไป”เมื่อสิ้นคำสั่งจากหัวหน้าหน่วย

สมาชิกหน่วยที่1ก็ล่วงหน้าไปก่อนโดยทิ้งให้กานดากับมัจฉาอยู่กันตามลำพัง2ต่อ2

“ชั้นขอจัสติสเรย์คืนแล้วนะ”

“เชิญเอาไปเลย ไอ้ของที่ดูดMPหมดตัวแบบนั้นชั้นไม่เอาหรอก”

“งั้นก็ดี อ้อ! แล้วก็ชั้นมีของขวัญจะให้”พอพูดจบเด็กสาวก็หยิบไอเทมบางอย่างขึ้นมา

“ยินดีต้อนรับกลับมานะกานดา”เด็กสาวกล่าวต้อนรับการกลับมาของเด็กหนุ่ม

ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มด้วยความเขินอาย ก่อนที่จะส่งอะไรบางอย่างให้เด็กหนุ่ม

“นะ....นี่มัน!?”

ที่นอกยานวินเชสเตอร์ สมาชิกกองกำลังต่อต้านGMหน่วยที่1กำลังรอหัวหน้าหน่วยของตน

ที่ถูกหัวหน้าใหญ่ดึงตัวเอาไว้ ในระหว่างที่รอเด็กสาวผมทองร่างเล็กในชุดนักเรียน

ก็อธิบายภารกิจให้สมาชิกคนอื่นฟัง

“เราจะตรงดิ่งขึ้นไปทางเหนือแบบไม่มีพักกันเลยนะ ตรงแดนศัตรูตอนนี้

ไวลด์วูลฟ์กับเค-พาวเวิร์ดกำลังทำสงครามกันอยู่เราคงผ่านไปได้สบายๆโดยไม่มีใครสนใจ”

พออธิบายเสร็จเด็กสาวก็สำรวจสมาชิกในหน่วยอย่างละเอียดอีกที

“ขาดไวพจน์ไปคนแฮะ”เด็กสาวเอ่ยขึ้นหลังจากที่เห็นว่าสมาชิกหายไปคนนึง

“นั่นสิ เกือบเหมือนเมื่อก่อนเลย”เด็กสาวหัวยุ่งอีกคนพูดเสริมขึ้นมา

และตอนนั้นเองก็มีเสียงๆหนึ่งดังมาจากทางยานวินเชสเตอร์

“รอนานป่ะ? มัจฉาเรียกให้ไปเอาไอ้นี่มาน่ะ”

“ไม่ได้เห็นนานเลยแฮะ”เด็กสาวผมทองเอ่ยขึ้นเมื่อพบว่า

เด็กหนุ่มออกมาในชุดคลุมยาวสีดำทีมีคำว่าGAME OVERอยู่กลางหลัง

“เอาล่ะ ไปกันเถอะทุกคน”กานดากล่าวกับสมาชิกทุกคนก่อนที่จะออกเดินทาง

และแล้วหน่วยที่1ของกองกำลังต่อต้านGMก็มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือเพื่อทำภารกิจของกองกำลังต่อต้านGM

ใช่! มันควรเป็นเช่นนั้น แต่ก็ดันมีไอ้บ้าตัวนึงร้องก้าบๆขึ้นมาขัดอารมณ์ของสมาชิกในหน่วยทุกคน

“แล้วไมชั้นต้องทำตามคำสั่งแกด้วยอ่ะ”

ไอ้เป็ดบ้าแกว่งปากหาเรื่องหัวหน้าหน่วยไม่ได้เรื่องจอมวางมาดที่ไม่ค่อยจะมีซักเท่าไหร่

“ก็เพราะชั้นเป็นหัวหน้าของแกไงล่ะเฟ้ย”เด็กหนุ่มหัวชมพูเริ่มมีน้ำโหกับท่าทียียวนกวนส้งตรีนของไอ้เปรต

เอ๊ย!เป็ดกวนโอ๊ย ที่ไม่มีความเคารพยำเกรงหัวหน้าหน่วยของตัวเองเลยซักนิด

“ชั้นไม่มีหัวหน้าอ่อนแบบนี้หรอกเว้ยเฮ้ย”ไอ้เป็ดยังคงพยายามยั่วโทสะของหัวหน้าหน่วย1

ที่ไม่ค่อยมีความเป็นหัวหน้าซักเท่าไหร่

เมิงมีสิทธิ์อะไรถึงมาเอาของขวัญจากมัจฉาฟะไอ้กานดา เสื้อนั่นต้องเป็นของชั้น!!?

เจ้าเป็ดใกล้จะสุกเป็นเป็ดย่างด้วยไฟริษยาที่กานดาได้ของขวัญจากหญิงที่ตนรัก

(ก็สิทธิ์ที่มันเป็นคนที่น้องปลารักไง)

ฝ่ายหัวหน้าหน่วยที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยก็เริ่มที่จะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

และปล่อยตัวไปตามความโกรธที่โดนเจ้าเป็ดยั่ว ทั้งคู่พุ่งเข้าหากันพร้อมกับเตรียมออกอาวุธกันเต็มที่

แต่ขณะที่ทั้ง2คนจะเปิดฉากสู้กันก็มีลำแสงอันนึงฟาดผ่านหน้าพวกเขาไปด้วยความเร็วสูง

ทำให้พวกเขาแยกจากกันในทันที หลังจากที่ถูกจับแยกจากกันด้วยลำแสงปริศนา

กานดาและเป็ดก็เงยหน้าขึ้นไปดูข้างบนซึ่งเป็นที่ที่แสงปริศนาอันนั้นพุ่งลงมา

และก็พบกับสาวน้อยในชุดราตรีสีดำซึ่งถืออาวุธรูปร่างคล้ายหอกอยู่ในมือ

สีหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความโกรธที่พุ่งขึ้นถึงขีดสุด

ทำเอาแมลงสาบกับเป็ดที่เมื่อครู่นี้กำลังซ่ากันได้ที่ถึงกับตัวสั่นเทิ่มไปด้วยความกลัว

“พวกแกทำบ้าอะไรกันอยู่ หา!!! เมื่อไหร่จะไสหัวไปทำงานกันซะที!!!!?”

นางพญาปลาแผดเสียงออกมาด้วยเสียงอันดัง จนมอนสเตอร์ในละแวกนั้นถึงกับวิ่งหนีออกไปห่างๆ

จากยานวินเชสเตอร์ราวกับนกที่ได้ยินเสียงปืน แมลงสาบกับเป็ดกระโดดกอดกันด้วยความตกใจ

แม้แต่สมาชิกหน่วย1คนอื่นหรือแม้กระทั่งวิริยาที่เคยชินกับความเจ้าอารมณ์ของมัจฉายังอดที่จะกลัวไม่ได้

“จ..จ..จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะจ้า...แฮะ แฮะ”กานดากับเจ้าเป็ดตอบเสียงสั่น

และในที่สุด กองกำลังต่อต้านGMหน่วยที่1ก็ออกเดินทางไปทำภารกิจกันได้ซะที

โดยมีสาวน้อยผมทองคนนึงคอยมองส่งกลุ่มคนกลุ่มนี้ด้วยความห่วงใย

จนแทบไม่อยากเชื่อว่าเป็นคนเดียวกับพญามารเมื่อครู่นี้

ตอนที่2 ปะทะการ์ลิค

กองกำลังต่อต้านGMหน่วยที่1ออกเดินทางขึ้นเหนือไปเรื่อยๆ

โดยระหว่างทางก็มีการปะทะกับมอนสเตอร์เป็นระยะ

แต่เพียงแค่วิริยากับภัสสรก็สามารถจัดการกับมอนสเตอร์ทั้งหมดได้อย่างสบายๆ

จน3หนุ่มจากคัลไซด์กลายเป็นพวกไร้ประโยชน์ในบัดดล(มันก็ไร้ประโยชน์มาตั้งแต่แรกแล้วนี่หว่า)

ในที่สุดพวกเขาก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านอีกาคลั่ง แต่กว่าจะมาถึงตรงนี้ได้ก็เสียไอเทมไปไม่น้อย

วิริยากับภัสสรจึงขอแยกไปหาซื้อไอเทมในหมู่บ้าน

“พักที่นี่สักแป๊บละกัน...เก็บเลเวลไปก่อนนะ”เด็กสาวผมทองในชุดนักเรียนบอกเพื่อนๆในกลุ่ม

ให้หยุดพักสักครู่หนึ่งก่อนที่จะออกเดินทางกันต่อ

“แถวนี้เหรอ? ท่าทางไม่เท่าไหร่”ว่าแล้วเจ้าหัวหน้าไม่เจียมตัวก็ตรงเข้าไป+กับอีกาแถวๆนั้น

“แต่ระวังไว้หน่อยก็ดีนะ.....”

“เพราะอีกาแถวนี้แมร่งโครตโหด”สิ้นเสียงจากกระต่ายน้อยไอ้หัวหน้าไร้ฝีมือ

ก็ประสบชะตากรรมเดียวกับมาโคโตะ โดนอีกาเสียบพุงทะลุหลังแล้วก็ลงไปนอนชักดิ้นชักงออยู่บนพื้น

“แถมชอบนินทาอีกตะหาก”คุณกระต่ายเสริมขึ้นมาอีกนิด

แล้วเจ้ากานดาก็นอนฟังพวกอีกานินทาอย่างคับแค้นใจ (สมน้ำหน้า)

“แหม ก็อ่อนเองจะไปโมโหมันทำไม๊?”เจ้าเป็ดได้ทีเกทับไอ้หัวหน้าอ่อนด๋อยที่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น

“แล้วแกล่ะไปลองมั่งเด๊ะ เก่งนักรึไง!!!!?”

“อ๊ะแน่นอน”แล้วเจ้าเป็ดก็ใช้โซลสตีลดึงวิญญาณอีกาแถวๆนั้นแล้วเข้าไปประจบอีกาตัวที่เสียบพุงกานดาเมื่อกี๊นี้

จนได้ไอเทมและเงินมานิดนุง สร้างความคับแค้นใจให้กานดาเป็นอย่างมาก

“วันเดอร์!! จัดการ!!!?”กานดาสั่งการคนที่เลเวลสูงสุดในกองกำลังไปเชือดอีกา(และไอ้เป็ด)

“จัดไป!!!”วันเดอร์ใช้สกิลอัญเชิญเทพเจ้าเรียกพระอาทิตย์ออกมาถุยน้ำลายใส่อีกา

ก็เลยโดนอีกาตบกลับมาตามระเบียบ

“สกิลดีๆกว่านี้ไม่มีรึไงฟะ!!”

“มีระบำไฟอีกท่าไง”กานดากับวันเดอร์เถียงกันไปเรื่อย ในขณะที่เจ้าเป็ดได้ไอเทมมากขึ้นเรื่อยๆ

“พวกชั้นไปซื้อของในหมู่บ้านหน่อยนะ”เด็กสาวหัวกระเซิงแทรกขึ้นมาแล้วก็พากันไปซื้อไอเทมกับกระต่ายน้อย

“อ้อ! มีอีกอันที่ยังไม่ได้ให้กานดาดูนี่นา ได้มาตั้งแต่ลงไปลุยดันเจี้ยนแล้วยังไม่มีโอกาสโชว์ซะที”

“ไหนดูดิ”

“จงออกมา สแครี่ ฮันเตอร์”วันเดอร์เรียกสกิลใหม่ของตัวเองออกมา

สกิลนี้มีลักษณะคล้ายๆดอกไม้สี่เหลี่ยมมีแขน

“แล้วมันทำไรได้มั่งอ่ะ”

“มันจะค้นหาสิ่งที่เลเวลสูงสุดในเขตนี้”

“งั้นไอ้ที่เราจะไปเจอก็....”

“บอสมั้ง”

“ลองดูมะ กลัวป่ะล่ะ”กานดาถามความสมัครใจของเพื่อนอีก2คน

“No”เหล่าคนไม่เจียมตัวตอบพร้อมกัน

“งั้น ลุย!!!!!!!!!”

แล้ว3หนุ่มไม่รักชีวิตแห่งคัลไซด์ก็เดินตามสกิลหน้าตาปาหลากของวันเดอร์ไปเรื่อยๆ จนในที่สุด

สกิลของวันเดอร์ก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าชายชุดดำไว้ผมยาวสีม่วงแกมน้ำเงินแล้วผูกผ้าปิดตาที่ตาข้างซ้าย

ซึ่งกานดาคุ้นหน้าเป็นอย่างดี

“คิดว่าเดินมาตามทางที่ไม่มีคนแล้วนะ โดนพบได้ไงเนี่ยหรือว่าเจ้านี่”

ชายคนนั้นว่าพลางมองไปที่สกิลของวันเดอร์ ซึ่งกำลังโบกไม้โบกมืออยู่ตรงหน้าเขา

“ว่าแต่...นายนี่หน้าคุ้นๆแฮะ”ชายคนนั้นพูดกับกานดา ในมือเตรียมอาวุธไว้พร้อมโจมตี

กานดาเห็นดังนั้นจึงร้องเตือนวันเดอร์ที่อยู่ใกล้กับชายคนนั้นที่สุด

“วันเดอร์!!ระวัง!!?นั่นGM!!!!?”กานดาถีบวันเดอร์ออกไปแล้วหยิบอาวุธจากหีบกะโหลก

และพุ่งเข้าไปรับการโจมตีของชายปริศนาแทนวันเดอร์

แต่ดันหยิบได้มีดปอกมะม่วงจึงกระเด็นไปกระแทกกับหน้าผาจนหน้าผาพังเข้าไปแบบเรื่องดราก้อนบอล

“บ้าเอ๊ย ดันได้มีดปอกมะม่วงในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ”กานดาบ่นพึมพำและพยายามพยุงตัวให้ลุกขึ้น

แต่ชายชุดดำคนนั้นก็พุ่งเข้ามาโจมตีกานดาซ้ำอีกดอก กานดาเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง

แต่ชายคนนั้นก็สะบัดดาบตามไป กานดาหยิบอาวุธออกมาจากหีบกะโหลกอีกครั้ง

คราวนี้โชคดีได้ขวานด้ามยาวซึ่งดูจะมีพลังโจมตีมากพอควร จึงรับการโจมตีของชายชุดดำเอาไว้ได้

“นึกออกแล้ว น้องชายของชิลลี่คนที่ฆ่าชิลลี่ในร่างเนโร่ได้สินะ”

“จำผมได้ด้วยเหรอพี่การ์ลิค แต่ผมไม่เห็นดีใจเลยซักนิด”ทั้ง2คุยกันคนละประโยคก่อนจะผละออกจากกัน

การ์ลิคบุกเข้าไปเตรียมจะโจมตีกานดาซ้ำ แต่เจ้าเป็ดก็พุ่งเข้าไปง้างหมัดเตรียมกระแทกหน้าการ์ลิคเต็มที่

แต่ก็โดนการ์ลิคป้อนรองเท้าเข้าไปเต็มปากเต็มคำจนลงไปกองกับพื้น ก่อนที่จะฟันกานดาลงไปกองกับพื้นอีกคน

“ไม่อยากฆ่าเด็กเลยแฮะ แต่ก็ต้องทำ”พูดจบการ์ลิคก็ง้างดาบเตรียมฟันกานดาซ้ำให้ตาย

แต่ก่อนที่จะฟันลงไปก็โดนเจ้าเป็ดเอารองเท้ายัดปากคืนไป1ดอก

“ประมาทไปแล้วโว้ยลุง!!!!!!!!!!”การ์ลิคถึงกับอึ้งเมื่อถูกเรียกว่าลุง แล้วทั้ง3คน(วันเดอร์ไร้บท)

ก็ตะลุมบอนกันต่อโดยที่ไม่มีใครยอมให้กัน แต่จู่ๆก็มีการโจมตีปริศนาเล็งมาที่การ์ลิค

“ตูมๆๆ”การโจมตีปริศนานั้นปะทะเข้ากับร่างของการ์ลิคเข้าอย่างจัง การ์ลิคหันไปดูตามทิศที่การโจมตีนั้นพุ่งมา

ก็พบกับสมาชิกที่เหลือของกองกำลังต่อต้านGMหน่วยที่1

“GM!?”

“นึกว่าสู้กับตัวอะไรอยู่ซะอีก ตกใจเลยนะเนี่ย”

มีพวกมาอีก2 2คนนี้น่าจะ50+ 5ต่อ1จะลองดีมั้ยนะ ไม่เอาดีกว่าพวกนี้เคยเชือดพวกเลททัชมาแล้ว

และที่สำคัญการที่พวกนี้มาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ จะมาชิงกุญแจเหรอ ฝ่าออกไปดีกว่า

คิดได้ดังนี้การ์ลิคจึงพยายามตีฝ่าออกไป เขาเหน็บดาบไว้ข้างเอวแล้วสะบัดดาบจากล่างขึ้นบน

ซึ่งเป็นการโจมตีที่รุนแรงถึงขนาดทะลุการป้องกันของวิริยาเข้าไปได้ จนวิริยาถึงกับหน้าถอดสี

แต่ก็ถูกภัสสรโจมตีจากข้างหลัง วิริยาเมื่อเห็นการ์ลิคชะงักก็โจมตีสวนมาจากด้านหน้า

ทำให้การ์ลิคกลับมาอยู่ในวงล้อมตามเดิม

การ์ลิคที่เห็นว่าตัวเองเริ่มเสียเปรียบจึงส่งข้อความขอความช่วยเหลือไปให้เด็กสาวผมม่วงที่อยู่ใกล้ๆแถวนั้น

ตอนที่3 พบกันอีกครั้งและการหลบหนี

ในบริเวณหุบเขาใกล้กับหมู่บ้านอีกาคลั่ง เด็กสาวผมม่วงรวบหางม้าคนหนึ่ง

ได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากเพื่อนที่อยู่ในบริเวณใกล้ๆกัน

“Help me please/by การ์ลิค”

“Help meบ้านป้าแกดิ กระแดะส่งภาษาอังกฤษซะด้วยนะอีกระเทียม”

นางสาวสะระแหน่บ่นมาเรื่อยๆจนถึงที่ๆชายชุดดำผมยาวสีม่วงแกมน้ำเงินเพื่อนของเธอกำลังโดนรุมโทรม

เอ๊ย! รุมสกัมจากกองกำลังต่อต้านGMหน่วยที่1 เมื่อเธอมาถึงก็พบกับเด็กหนุ่มร่างสูงหัวชมพูที่เธอคุ้นหน้า

ฝ่ายเจ้าหนุ่มหัวชมพูก็รู้สึกแปลกใจที่ผู้มาใหม่คนนี้เป็นเด็กสาวที่เขารู้จักดีและไม่น่าจะมาอยู่ที่นี่ได้

“กานดา/มินท์”ทั้งคู่หลุดปากเรียกชื่ออีกฝ่ายออกมา สร้างความแปลกใจให้กับทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นเป็นอย่างมาก

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็จ้องตากันอยู่พักหนึ่ง เป็นแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

ช่วงเวลานั้นเป็นเพียงเสี้ยววินาทีที่ดูเหมือนจะแค่แป๊บเดียวสำหรับคนอื่น

แต่ก็ยาวนานราวกับเป็นชั่วโมงสำหรับชายหนุ่มและหญิงสาว

แต่ช่วงเวลานั้นก็ต้องหมดลง เมื่อมีใครบางคนเริ่มเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง

ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นคุณกระต่ายหน้าตายแห่งกองกำลังต่อต้านGMนั่นเอง

ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันนะ เหมือนจะรู้จักกับกานดา แต่ช่างเหอะ

เดี๋ยวค่อยไปเค้นถามเอาจากกานดาก็ได้ ถ้าเข้ามาสอดก็ต้องจัดการซะ

แล้ววิริยาก็เปิดฉากโจมตีมินท์ด้วยท่าสไปรัลเวฟ มินท์เห็นดังนั้นจึงเตรียมใช้สกิลซัพพอร์ตHi-Jump

เพื่อหลบการโจมตีของวิริยา แต่ทันใดนั้น ก็มีชายชุดดำคนนึงเข้าไปรับการโจมตีของวิริยาให้มินท์

ซึ่งก็คือกานดานั่นเอง (คิดว่าการ์ลิคกันมั่งอะป่าว) ทุกคนตกใจมากที่กานดาเข้าไปรับการโจมตีแทนศัตรู

โดยเฉพาะวิริยาที่กระซวกท้องหัวหน้าตัวเองเป็นรูโบ๋ไปเรียบร้อยแล้ว

“ทำอะไรของนายน่ะกานดา?”วิริยาตะโกนถามในขณะที่กำลังวิ่งเข้าไปหากานดา

ที่กำลังพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น

“หนี”

“เอ๋!?”วิริยาร้องออกมาด้วยความสงสัยในคำว่าหนีของกานดา

“ก็หนีไปจากที่นี่น่ะสิ”

“แล้วจะหนีทำไม พวกมันมีกันแค่2คนเองนะ”วิริยาแนะนำหัวหน้าของตนเอง

“ภารกิจของเราไม่ใช่สู้กับGMนะ ที่พวกชั้นสู้กับพี่การ์ลิคก็เพราะทางนั้นเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

แต่ถ้ามีโอกาสเราก็ควรจะหนี และยิ่งถ้าไม่อยากหมดตัวก็ยิ่งต้องรีบหนีให้เร็วที่สุด”

วิริยารู้สึกทึ่งเป็นอย่างมากที่หัวหน้าหน่วยของตัวเองซึ่งปกติเป็นพวกไม่เอาไหนและทำอะไรไม่คิด

กลับวิเคราะห์สถานการณ์ได้อย่างเยือกเย็น และสงสัยในคำพูดตอนท้ายของกานดาที่ว่า “ถ้าไม่อยากหมดตัว”

แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

“แล้วจะหนีไปได้ยังไง”คุณกระต่ายถามหัวหน้าที่เริ่มมีเค้าความเป็นหัวหน้าขึ้นมาหน่อย

“เดี๋ยวพวกเธอสู้ไปเรื่อยๆก่อนนะ พอชั้นให้สัญญาณให้ทุกคนมารวมตัวกันที่ชั้น ที่เหลือชั้นจัดการเอง”

กานดาอธิบายแผนการหลบหนีให้วิริยาฟัง แล้วทั้ง2คนก็แยกออกจากกันและกลับไปสู้ต่อตามเดิม

“เอ้อ!เกือบลืม ฝากกำชับไอ้เป็ดบ้านั่นด้วยว่าอย่าทำให้เสียแผน”

กานดาหันกลับมาฝากฝังวิริยาให้เตือนไอ้เป็ดที่ไม่ค่อยเชื่อฟังหัวหน้า

วิริยาถึงกับเซ็งจนแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจนที่ต้องมารับหน้าที่ดูแลเจ้าเป็ดผี

แต่ขณะที่กำลังคุยกันนั้นเอง การ์ลิคก็เข้ามาทางด้านหลังของกานดาและง้างดาบเตรียมที่จะฟัน

แต่กานดาก็รู้ตัวด้วยESPของตัวเองและกระโดดพุ่งตัวไปข้างหน้า

ทำให้การโจมตีครั้งนี้ของการ์ลิคพลาดไปอย่างน่าเสียดาย

ภัสสรเห็นการ์ลิคเปิดช่องว่างจึงใช้สกิลFloat Shotโจมตีซ้ำเข้าไป ระเบิดเกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง

สร้างความเสียหายให้กับGMทั้ง2ได้ไม่น้อย วิริยาเห็นสบโอกาสจึงเตรียมใช้ไอเทมเสริมพลัง

มินท์เห็นดังนั้นจึงตั้งท่ายกมือขึ้นมากางนิ้วเป็นรูปสามเหลี่ยมแล้วทำการซื้อไอเทมมาจากวิริยา

และนำมาเพิ่มพลังให้ตัวเองกับการ์ลิค

วิริยาเมื่อโดนมินท์ซื้อไอเทมไปก็ถึงกับหน้าเปลี่ยนสีและเข้าใจความหมายของสิ่งที่กานดาพูดไว้ทันที

“ที่กานดาพูดไว้คืออย่างนี้เองเหรอ ยัยGMคนใหม่นั่นสามารถซื้อไอเทมจากคนอื่นได้”

“โดนเข้าจนได้สิน้า”กานดาบ่นออกมาเมื่อเห็นว่าวิริยาโดนดีไปเรียบร้อย

ในขณะที่ตัวเขาแอบปลีกตัวออกมาจากการต่อสู้เพื่อทำอะไรบางอย่างเพื่อที่จะใช้ในการหนี

กลับมาทางพวกที่กำลังทำการต่อสู้กันอยู่ มินท์ยังคงตั้งท่าเตรียมใช้สกิลอยู่เช่นเดิม คราวนี้เธอเล็งไปทางภัสสร

วิริยาเห็นดังนั้นจึงจะเข้าไปช่วยภัสสรแต่ก็โดนการ์ลิคขวางเอาไว้ มินท์จึงซื้อสกิลFloat Shotของภัสสรไปได้

ทำเอาภัสสรงงยิ่งกว่าไก่ตาแตก แล้วมินท์ก็นำFloat Shotที่ได้มาหมาดๆมาผสมกับสกิลที่เธอมีอยู่

และใช้Hi-Jumpกระโดดขึ้นไปแล้วโยนระเบิดลงมาที่พื้นด้วยสกิลFloat Shotที่ผสมมาใหม่

และมีเอฟเฟ็คพิเศษเป็นMP Burnที่ทำให้MPลดลง1%ทุกๆ1วินาที

กองกำลังต่อต้านGMเริ่มเข้าสู่สถานการณ์วิกฤตตามที่กานดาได้คาดการณ์ไว้

“ยังอีกเหรอกานดา”วิริยาพึมพำออกมาแล้วชำเลืองมองไปทางหัวหน้าหน่วยของตน

ที่กำลังทำอะไรบางอย่างอยู่ในมุมอับสายตาของGMทั้ง2

“เฮ้ย ไอ้เมื่อกี้ชั้นไม่รู้เรื่องนะ”กานดาเอ่ยออกมาเมื่อเห็นมินท์ใช้ความสามารถที่เขามารู้จัก

ในขณะที่กำลังทำอะไรบางอย่างนั่นก็คือการเปิดหีบอัลโกบาเลโน่(หีบสายรุ้ง) ในที่สุดเขาก็เปิดจนเสร็จ

แต่ถึงแม้ว่าจะมีเวทย์ที่ต้องการแต่ก็มีปัญหาอยู่นิดหน่อย

//Teleport Lv.4สามารถเคลื่อนย้ายคน4คนไปในที่ๆห่างจากจุดเดิม 500 m//

//Flash Lv.2 ทำให้ตาของศัตรูพร่าได้ 20 วินาที//

นั่นคือถึงแม้จะพาคนส่วนใหญ่หนีไปได้แต่ก็ต้องมีคนหนึ่งที่ไปด้วยไม่ได้ แถมห่างจากจุดเดิมแค่ 500 m เ

ดี๋ยวก็โดนตามทันแล้ว แล้วเขาจะทำยังไงดีถึงจะพาเพื่อนๆหนีไปได้อย่างปลอดภัย

แต่ในที่สุดเขาก็คิดขึ้นมาได้ว่าในฐานะหัวหน้าเขาควรจะทำยังไง เมื่อคิดได้เขาก็ตะโกนเรียกทุกคนมาหาเขา

“เฮ้!!!!? มารวมกันทางนี้”สิ้นเสียงสัญญาณจากผู้เป็นหัวหน้า ทุกคนก็วิ่งไปตามเสียงนั้น

แต่ก็มีไอ้บ้าบางตัวที่อยากตายอยู่ตรงนี้

“แล้วไมชั้นต้องไปหาแกอ่ะ อยากเจอก็มาหาเองดิ...แอ๊ก!!!?”

เจ้าเป็ดที่เล่นไม่ดูเวลาโดนวิริยาโชกสเลมไปเต็มเหนี่ยว ก่อนจะโดนลากไปด้วยกัน

“ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ยยัยหน้าจืด”

“นั่นมันคำพูดของชั้น เล่นไม่ดูเวล่ำเวลาเลยนะ อยากตายนักรึไง”

“เอ๋!!!?”

“ถ้าไม่ทำตามที่กานดาสั่งล่ะก็ พวกเราตายหมู่แน่”เจ้าเป็ดถึงกับกลืนน้ำลายดังเอื๊อก!

แล้ววิริยาก็ลากเจ้าเป็ดมารวมกับคนอื่นได้สำเร็จ

“จะทำอะไรกันชั้นไม่รู้หรอกนะ แต่ไม่ปล่อยให้ทำได้หรอก”แล้วการ์ลิคก็พุ่งเข้าไปเพื่อโจมตีพวกกานดา

แต่ตอนนั้นเองกานดาก็เปิดการ์ดขึ้นมาใบนึงจากที่สุ่มได้ทั้งหมด

“Flash”แล้วก็มีแสงปริศนาส่องออกมา ความสว่างของมันทำให้GMทั้ง2ถึงกับลืมตาไม่ขึ้น

เมื่อแสงจางลง ทั้ง2คนก็พบว่ากองกำลังต่อต้านGMหน่วย1ได้หายไปหมดแล้ว

เหลือเพียงเด็กหนุ่มหัวชมพูยืนอยู่คนเดียว

***************************

ยังไงก็ขอฝากเม้นให้ด้วยนะคร้าบ แล้วเดี๋ยวผมจะมาลงให้เปนระยะๆ

จนกว่าจะตามที่บอร์ด2ทันผมจะลงให้ครั้งละ2-3ตอนละกัน

แต่ถ้าเสียงตอบรับไม่ดีนักอาจจะลงแค่นี้แล้วหายไปเลยก็ได้ เหอๆ

ขอประเดิมเม้นแรกละกันโนะ

เม้นๆให้กำลังใจ เอามาลงเยอะๆ^^

บอร์ดนี้memberมันร้าง มีแต่ผู้เยี่ยมชมน่ะนะ หึๆ

ผมเห็นด้วยกับ esper นะ

มาเม้นให้แล้วCGอ่านทั้งบอดร์1บอดร์2เลยนะ เทพจัด

ก็ดีคับๆ

น่าน~~สิEsper คนอ่านตั้ง70กว่าคนแล้ว

แต่คนเม้นแค่3-4คนเอง

แต่ก็เอาเถอะ ก็รู้อยู่แล้วว่าต้องเปนแบบนี้

เอาตอนที่4-5มาให้แล้วนะคับ(เม้นให้ด้วยน้า~~TT^TT)

***************************

ตอนที่4 น้ำตา

สมาชิกกองกำลังต่อต้านGMหน่วยที่1ทุกคนกำลังวิ่งไปรวมตัวกันที่หัวหน้าของพวกตน

โดยมีGMทั้ง2คนวิ่งตามมาติดๆ แต่อยู่ๆก็มีแสงปริศนาส่องออกมาจากหัวหน้าหน่วยที่1

ของกองกำลังต่อต้านGM ทำให้บริเวณนั้นถูกย้อมไปด้วยสีขาว ของแสงปริศนานั้น เมื่อแสงจางลง

GMทั้ง2ก็พบว่ากองกำลังต่อต้านGMได้หายไปจากบริเวณนั้นหมดแล้ว

เหลือเพียงเด็กหนุ่มหัวชมพูซึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยยืนอยู่คนเดียว

“เพื่อนนายหายไปไหนหมดล่ะ เจ้าหนู”การ์ลิคว่าพลางขณะที่เดินเข้ามาใกล้กานดามากขึ้นเรื่อยๆ

“อ๋อ! คือว่า......”ขณะที่กานดาจะตอบคำถามของการ์ลิค

ก็มีการติดต่อเข้ามาจากคุณกระต่ายแห่งกองกำลังต่อต้านGM

“กานดา นายอยู่ที่ไหนน่ะ แล้วเมื่อกี๊นี้เกิดอะไรขึ้น”

วิริยายิงคำถามใส่กานดาแบบไม่ยั้ง จนเด็กหนุ่มถึงกับตอบไม่ทัน

“ไม่มีอะไรหรอกวิริยา ชั้นแค่จะส่งพวกเราไปที่อื่น แต่เผอิญชั้นลงผิดจุดกับพวกเธอน่ะ

เอาเป็นว่าพวกเธอล่วงหน้าไปก่อนละกันเดี๋ยวชั้นตามไป”

แล้วเด็กหนุ่มก็ตัดการติดต่อกับเด็กสาว

“กานดา!! กานดา!!?”วิริยาพยายามติดต่อกับหัวหน้าของตนแต่ก็ไม่สำเร็จ

ทุกคนเริ่มเป็นห่วงความปลอดภัยของเด็กหนุ่ม ขณะที่ทุกคนกำลังรู้สึกวิตกกังวล

วิริยาจึงเปลี่ยนความสนใจของทุกคนไปที่เรื่องอื่น

“แล้วกานดาส่งพวกเรามาที่นี่ได้ยังไง ก็หมอนั่นไม่ใช่สายเวทย์แบบมัจฉานี่”

“คงจะเป็นไอ้นั่นล่ะมั้ง หีบเรนโบว์”เจ้าเป็ดเอ่ยขึ้นมาเมื่อนึกถึงสกิลใหม่ของกานดาขึ้นมาได้

“หีบเรนโบว์”วิริยาทวนคำพูดของไอ้เป็ดผี

“สกิลใหม่ของไอ้กานดาน่ะ เมื่อเปิดออกมาจะเป็นเกมจับคู่ไพ่

โดยหน้าไพ่แต่ละใบจะเป็นธาตุของเวทมนตร์และเลเวลของเวทย์นั้นๆ

ถ้าเปิดไพ่ที่หน้าเหมือนกันก็จะใช้เวทย์ที่เปิดได้ได้”เจ้าเป็ดผีอธิบายสกิลใหม่ของกานดาให้ทุกคนฟัง

“เจ้านั่นคงเปิดได้เทเลพอร์ตล่ะสิ ถึงได้พาพวกเราหนีออกมาได้”ไอ้เป็ดอธิบายสมมติฐานของตัวเอง

“แล้วทำไมกานดาถึงไม่ได้มาที่เดียวกับพวกเราล่ะ”ภัสสรร้องถามขึ้นมา แต่เจ้าเป็ดก็ได้แต่ทำหน้าเศร้า

“สงสัยเทเลพอร์ตที่ได้คงเลเวลน้อยไปหน่อยก็เลยยังอยู่กับพวกGMล่ะมั้ง”

วันเดอร์พูดความจริงออกมาอย่างไม่คิด ทำเอาคนอื่นยิ่งเครียดเข้าไปใหญ่

“ไม่จริงใช่มั้ยนันทกร บอกมาสิว่ามันไม่จริง”เด็กสาวเขย่าตัวเด็กชาย

แล้วพยายามให้เขาพูดคำตอบที่เธอต้องการ แต่คำตอบที่ได้จากเด็กชายคือ

“ขอโทษนะ ชั้นเองก็คิดเหมือนวันเดอร์ เทเลพอร์ตที่ได้คงเลเวลไม่พอที่จะพาพวกเราหนีมาทั้งหมด

หมอนั่นก็เลยยอมที่จะทิ้งตัวเองเอาไว้เพื่อเป็นนกต่อให้พวกเราหนี”

ภัสสรแทบลมจับเมื่อคำตอบของนันทกรเป็นสิ่งที่เธอไม่อยากได้ยินที่สุดในเวลานี้

เธอหันหลังกลับเพื่อที่จะไปช่วยหัวหน้าของเธอ แต่วิริยาก็ห้ามเธอเอาไว้

“เธอจะไปไหนน่ะภัสสร”

“ก็กลับไปช่วยกานดาไง”

“ไม่ได้นะ”

“ทำไมล่ะคุณกระต่าย”

“ถ้าเธอทำอย่างนั้นความเสียสละของกานดาก็จะสูญเปล่า

ตอนนี้พวกเราทำได้เพียงยอมรับในความเสียสละของเขาแล้วออกเดินทางต่อไป

โดยเชื่อว่าเขาต้องกลับมาสมทบกับพวกเรา”

“แต่ว่า......”เด็กสาวหัวกระเซิงพยายามจะคัดค้าน แต่ก็ต้องหยุดเมื่อพบว่าในตอนนี้

ใบหน้าและดวงตาของเด็กสาวผมทองเต็มไปด้วยน้ำตาที่พรั่งพรูออกมา

แววตาของเธอที่มักจะแสดงอารมณ์เฉยเมยอยู่ตลอดเวลา บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความโกรธ

โกรธที่ไอ้หัวหน้าเฮงซวยนั่นทำอะไรบ้าๆได้โดยไม่รู้จักเบื่อหน่าย

โกรธที่เขาไม่ยอมให้เธอต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาเหมือนกับที่ผ่านมา

ทุกคนเมื่อเห็นว่าวิริยาพยายามข่มความรู้สึกเอาไว้จึงพยายามข่มความรู้สึกของตนเอาไว้บ้าง

และยอมรับในความเสียสละของกานดาแล้วออกเดินทางกันต่อไป

โดยทุกคนต่างก็เชื่อว่าเขาต้องตามพวกเธอมาอย่างแน่นอน

************************************

กลับมาทางกานดาที่กำลังเผชิญหน้ากับการ์ลิคและมินท์

กานดาได้ไขข้อข้องใจให้กับGMทั้งคู่ว่าเพื่อนๆของเขาสามารถหนีไปได้ยังไง

“งั้นเหรอ สกิลนายนี่เจ๋งดีนี่นา”การ์ลิคเอ่ยขึ้นเมื่อกานดาอธิบายจนจบ แล้วกานดาก็หันไปหามินท์

“ไม่ได้มีแต่เธอหรอกนะมินท์ ที่มีสกิลใหม่น่ะ”

“ก...กานดา คือชั้น.......”

“ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าเธอไปเป็นGMเพราะอะไร แต่ถ้าเธอยังเป็นGMอยู่ก็ถือว่าเป็นศัตรูกับชั้น”

กานดาพูดกับมินท์ด้วยน้ำเสียงจริงจัง เด็กสาวเมื่อได้ยินเด็กหนุ่มที่เธอเฝ้าคิดถึงมาตลอด

เรียกเธอว่าศัตรูก็รู้สึกเศร้าไปถึงขั้วหัวใจ แล้วน้ำใสๆก็เริ่มซึมออกมาจากดวงตา

เด็กหนุ่มเห็นดังนั้นก็ตกใจ แล้วคิดว่าตัวเองได้พูดไม่ดีออกไปซะแล้ว

“กานดาบ้า!!!!!!?”เด็กสาวร้องตะโกนออกมา ทำเอาร่างสูงของเด็กหนุ่มถึงกับสะดุ้ง

“ชั้นมาเป็นGMก็เพราะเขาทาบทามมาต่างหาก แล้วชั้นก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นกองกำลังต่อต้านGMด้วย

ก็เธอไม่เคยบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเธอให้ชั้นรู้เลย ชั้นไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย

ถ้าชั้นรู้ชั้นคงไม่มาเป็นGMหรอก”มินท์ร้องไห้และระบายความรู้สึกของเธอออกมา

จนกานดารู้สึกเสียใจที่พูดทำร้ายจิตใจเธอ

“ม...มินท์”กานดาเรียกชื่อเด็กสาวแล้วเดินเข้าไปหาเธอ จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซนต์

“ชั้นไม่อยากสู้กับเธอเลย”มินท์ว่าพลางร่ำไห้ไม่หยุด

“ชั้นก็ไม่อยากสู้กับเธอเหมือนกัน”กานดาตอบมินท์กลับด้วยประโยคเดียวกัน

ทำให้อารมณ์ของเด็กสาวที่กำลังอยู่ในความเศร้าเปลี่ยนเป็นดีใจได้นิดนึง

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าเริ่มมีรอยยิ้มปรากฎขึ้น เธอเงยหน้าขึ้นมองหน้าเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า

แต่เธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นชายชุดดำอีกคนหนึ่งยกดาบขึ้นเหนือหัวเพื่อที่จะฟันเด็กหนุ่มตรงหน้าเธอ

“กานดา!!! ระวังข้างหลัง!!!!?”เด็กสาวร้องเตือนเด็กหนุ่มสุดเสียง

เด็กหนุ่มหันไปมองข้างหลังตามคำเตือนของเด็กสาว

คมดาบของเขี้ยวทมิฬอยู่ห่างจากหน้าของเด็กหนุ่มเพียงไม่กี่มิล

แต่เขาก็สามารถใช้ESPของเขาพาตัวเขากับเด็กสาวผมม่วง

หลบการลอบกัดของกระเทียมตาเดียวได้อย่างหวุดหวิด

“ทำอะไรน่ะพี่การ์ลิค ถ้าเมื่อกี๊มินท์โดนลูกหลงไปด้วยจะทำยังไง”

กานดาตะโกนถามการ์ลิคเมื่อเห็นว่าการ์ลิคจะฟันมินท์ไปพร้อมกับเขา

“ก็ช่างสิ ถึงมินท์จะมีพลังป้องกันน้อยที่สุดในหมู่GMแต่ก็มีHpถึงหลักแสน

โดนชั้นฟันทีเดียวไม่ถึงกับตายหรอก”การ์ลิคตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แล้วพุ่งเข้ามาเพื่อโจมตีซ้ำ

ตอนที่5 การต่อสู้ของ2ชายชุดดำ

การ์ลิคพุ่งเข้าไปหมายจะโจมตีกานดาซ้ำหลังจากที่เมื่อครู่นี้ถูกมินท์ขัดขวางเอาไว้ได้

“มินท์!! หลบไป!!?”กานดาผลักมินท์ออกไปจากรัศมีการโจมตีของการ์ลิค

แล้วเปิดหีบกะโหลกเพื่อเอาอาวุธมาต่อกรกับการ์ลิค และหยิบได้ดาบคาตานะ(ดาบซามูไร)เล่มยาวสีดำ

มีโซ่ติดที่ด้ามดาบยาวประมาณ50 cm ที่ปลายโซ่กับโกร่งดาบเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

//ดาบคางุยะ

Element Dark

Rare 4 ดาว

Atk 1500

Spe 1650

ดาบยาวที่มีพลังโจมตีสูงและยังเพิ่มความเร็วได้สูงยิ่งกว่า มีElementเป็นธาตุความมืด

สามารถดูดกลืนการโจมตีด้วยเวทย์มาเพิ่มMagic Attackให้ตัวเองได้//

“ว้าววววววววว!!!? ได้ของดีด้วยเว้ยเฮ้ย!!”กานดาเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจที่นานๆทีจะได้ของดีแบบสุดหูรูด!

แล้วก็วิ่งเข้าไปสู้กับการ์ลิค ฝ่ายการ์ลิคก็โจมตีสวนขึ้นมา

ทั้งคู่ใช้อาวุธของตนเองรับการโจมตีของอีกฝ่ายและค้างอยู่ในท่านั้น

“มินท์!!? ซื้อดาบของหมอนี่ไปเร็วเข้า!!!?”การ์ลิคตะโกนสั่งมินท์ให้ซื้อดาบของกานดา

แต่มินท์ก็ไม่อาจจะทำใจซื้อดาบของกานดาได้

“มินท์ เธอเป็นGMนะ เมื่อเป็นGMก็ต้องสู้กับกองกำลังต่อต้านGM

เธอไม่มีทางหลีกเลี่ยงการต่อสู้ระหว่างพวกเรากับกองกำลังต่อต้านGMไปได้ทุกครั้งหรอกนะ

ตราบใดที่เธอยังเป็นGMอยู่ก็ต้องสู้กับกองกำลังต่อต้านGM

หรือเธอจะปล่อยให้เพื่อนของหมอนี่โจมตีเธออยู่ฝ่ายเดียวรึไง”

“ไม่มีทางหรอก!!!! ผมจะไม่ยอมให้เพื่อนของผมต้องมาสู้กันเองเด็ดขาดพี่การ์ลิค!!!!”

กานดาตะโกนแทรกขึ้นมาขณะที่การ์ลิคกำลังเกลี้ยกล่อมให้มินท์สู้กับกานดา

“นายน่ะเอาตัวเองให้รอดก่อนเหอะ!!?”การ์ลิคใส่แรงทั้งหมดลงไปในดาบของตัวเองแล้วฟันออกไป

จนกานดากระเด็นไปกระแทกกับหน้าผาอีกรอบ การ์ลิคเห็นว่าได้โอกาสจึงให้มินท์ซื้อดาบของกานดาอีกครั้งหนึ่ง

“มินท์!! ตอนนี้ล่ะ!!?”มินท์พยายามจะยกมือขึ้นมาประกบเป็นรูปสามเหลี่ยมเพื่อใช้สกิลซื้อดาบของกานดา

แต่ในตอนนั้นเอง กานดาที่กำลังพยายามพยุงตัวให้ลุกขึ้นก็พูดอะไรบางอย่างออกมา

“มินท์ ถ้าเธอไม่อยากสู้ชั้นก็ไม่ฝืนใจเธอหรอกนะ

แต่ถ้าเธอไม่สู้เธออาจจะถูกพวกGMสงสัยว่าเป็นสปายให้พวกเราได้นะ

เอาเป็นว่าชั้นจะทำให้เธออยู่ในสภาพที่ไม่อาจต่อสู้ได้เพื่อที่เธอจะไม่ต้องฝืนใจและไม่โดนสงสัยละกัน”

“เอ๋!!”มินท์ร้องออกมาด้วยความสงสัยในคำพูดของกานดา และในตอนนั้นกานดาก็เปิดการ์ดที่ซ่อนเอาไว้ออกมา

“พฤกษาพันธนาการ”แล้วก็มีเถาวัลย์จำนวนมากโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินแล้วมัดมินท์เอาไว้

//พฤกษาพันธนาการ เวทย์ไม้LV5 สามารถเรียกเถาวัลย์จำนวนหนึ่ง

ออกมามัดเป้าหมายให้ขยับไม่ได้เป็นเวลา 15 นาที//

“คิดว่าผมเปิดได้เทเลพอร์ตได้ง่ายๆรึไง กว่าจะได้ต้องเปิดตั้งหลายครั้ง ตอนนี้ผมมีเวทย์อีกตั้งหลายอัน

ตอนนี้พี่คงไม่รู้ล่ะสิว่าผมมีเวทย์อีกกี่อันกันแน่ คงต้องคอยระวังเวทย์แจเลยสิ”

กานดาพยายามคุยข่มการ์ลิคทั้งที่ความจริงแล้วเขาเหลือเวทย์อีกแค่อันเดียว ก่อนจะหันไปหามินท์

“ขอโทษนะมินท์ ถึงแม้ว่าอยู่ในสภาพนั้นมันจะอึดอัดไปหน่อย

แต่เธอก็เข้าร่วมการต่อสู้ไม่ได้แล้วเธอไม่จำเป็นต้องฝืนใจสู้อีกแล้ว เอาไว้เสร็จธุระแล้วชั้นจะแก้มัดให้ละกัน”

เมื่อพูดกับมินท์จบกานดาก็หันกลับไปหาการ์ลิค

“ว่าไง สั่งเสียกันเรียบร้อยรึยังล่ะ”การ์ลิคถามกานดาเมื่อเห็นกานดาคุยกับมินท์เสร็จแล้ว

“เรียบร้อย”กานดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงกวนอวัยวะเบื้องล่างนิดนุง

“งั้นก็ตายซะ!!”การ์ลิคว่าแล้วพุ่งเข้าหากานดา แต่!!!!!?

“ขอเวลานอก!!!!!?”กานดายกมือซ้ายขึ้นมาแบมือแล้วหันฝ่ามือออกเป็นสัญลักษณ์ห้ามไม่ให้เข้ามา

แล้วตะโกนขอเวลานอก จนการ์ลิคถึงกับสะดุดขี้มดหน้าทิ่มลงไปกองกับพื้น

“ขอเวลานอกอะไรอีกฟะ!!?”การ์ลิคเงยหน้าขึ้นมาแล้วตะโกนถามกานดา

“ก็คู่ต่อสู้เป็นถึง GM ถ้าออมมือก็ถือว่าเสียมารยาทสิ เผลอๆมีสิทธิ์ GAME OVER ด้วย”

GMทั้ง2ถึงกับงงเมื่อฟังกานดาพูดจบ จนถึงเมื่อกี๊นี้มันออมมือไว้งั้นเหรอ

แต่ถึงจะเอาจริงก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอกน่า การ์ลิคคิด ในขณะที่กานดากำลังทำอะไรบางอย่างอยู่

“ปลดระบบอำพรางเลเวล”

*********************************

ณ ยานวินเชสเตอร์ สมาชิกของกองกำลังต่อต้าน GM ระดับเบ๊คนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหามัจฉา

“ท่านมัจฉาครับ!! ที่บอร์ดแสดงสถานะของกองกำลังเราเป็นอะไรก็ไม่รู้!!?”

“แล้วมันเป็นอะไรล่ะ?”เด็กสาวผมทองในมาดราชินีตรัสถามไอ้เบ๊ที่วิ่งเข้ามา

“ไปดูเองดีกว่าครับ”แล้วเจ้าเบ๊คนนั้นก็พามัจฉาไปที่บอร์ดแสดงสถานะของกองกำลัง

แล้วเด็กสาวก็พบว่าที่ชื่อของMVP คนที่ทำDMGสูงสุด และคนที่เลเวลสูงสุดของกองกำลัง

มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม

Before

MVP อัษฎา

DMGสูงสุด เกษม

เลเวลสูงสุด วันเดอร์แมน

After

MVP กานดา

DMGสูงสุด กานดา

เลเวลสูงสุด กานดา

“นะ...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย”แม้แต่เด็กสาวผู้ได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะ

ก็ไม่สามารถอธิบายเหตุการณ์ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าได้

*************************************

กลับมาทางการ์ลิคกับกานดา เมื่อกานดาทำอะไรบางอย่างนั้นจนเสร็จ

ก็มีการเปลี่ยนแปลงกับค่าSTATUSของกานดา

//Player กานดา

Lv. 86

Hp 112635/163000

Mp 69845/80000//

การ์ลิคถึงกับอึ้งในค่าSTATUSที่เปลี่ยนไปของกานดา

“นี่แกไปเก็บเลเวลยังไงมาเนี่ย!!?”การ์ลิคตะโกนถามกานดา

“ก็ไปเก็บเลเวลหลักสูตรเร่งรัดมาน่ะพี่การ์ลิค”

เออๆๆ เอาเหอะ ก็รู้อยู่ว่าบอร์ดนี้มันไม่ค่อยมีคนเม้น

แต่ก็ไม่คิดว่าขนาดขอร้องกันแล้วก็ไม่มีคนเม้นเนอะ

เฮ้อ~~~ ชักไม่ค่อยมีกำลังใจอัพเลยแฮะ

******************************
ตอนที่6 ระบบอำพรางเลเวล

หลังจากที่กานดาทำอะไรบางอย่างก่อนที่จะเริ่มสู้กับการ์ลิคจนเสร็จ

ค่าSTATUSของเขาก็มีการเปลี่ยนแปลง เลเวลของเขาเพิ่มขึ้นจาก28เป็น86 และHpจากเดิมที่มีแค่3000

ก็เพิ่มขึ้นถึงหลักแสน สร้างความแปลกใจให้กับGMทั้งคู่ได้ไม่น้อย

“มะ....เมื่อกี๊นี้กานดาทำอะไรน่ะ ทำไมเลเวลของเธอถึงได้เพิ่มขึ้นล่ะ?”

เด็กสาวผมม่วงที่ถูกเถาวัลย์มัดเอาไว้เอ่ยถามเด็กหนุ่มหัวชมพู

ที่อยู่ๆค่าSTATUSก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

“เอ่อ.....เรื่องนั้นเธอถามพี่การ์ลิคเอาก็ได้”เด็กหนุ่มบ่ายเบี่ยงไม่ตอบคำถามของเด็กสาว

แล้วโยนภาระไปให้ชายหนุ่มผมยาวสีม่วงแกมน้ำเงิน แล้วชายคนนั้นก็เอ่ยคำบางคำออกมา

“ระบบอำพรางเลเวล”

“ก็แล้วมันอะไรล่ะการ์ลิค ไอ้ระบบอำพรางเลเวลเนี่ย!?”

เด็กสาวถามชายชุดดำเพื่อนของเธอซ้ำอีกครั้ง แล้วการ์ลิคก็เริ่มอธิบายตอบคำถามของมินท์

“เป็นระบบที่คล้ายๆกับการพรางยศในSFน่ะ โดยมันจะทำการพรางเลเวลของเราให้น้อยกว่าความเป็นจริง

ส่วนใหญ่แล้วพวกPlayerที่เลเวลสูงๆมักใช้เพื่อปกปิดเลเวลที่แท้จริงเวลาไปสู้กับPlayerที่เลเวลน้อยกว่า

เพื่อที่ว่าศัตรูจะได้ประมาท และยังมีข้อดีอีกอย่างคือ

ถ้าเกิดExp Next Levelของเลเวลปลอมที่พรางเอาไว้เกิดเต็มแล้วLevel Upขึ้นมา เลเวลจริงๆก็จะขึ้นตามไปด้วย

แต่ก็มีข้อเสียคือ ถ้าในขณะที่พรางเลเวลแล้วHpหรือMpเกิดลดลง เมื่อปลดการพรางเลเวลแล้ว

ก็จะมีHpหรือMpแค่ในอัตราส่วนที่เท่าเดิม

ปกติแล้วระบบนี้จะมีแค่พวกที่ตอนเกมเพิ่งวางตลาดได้ไม่นานแต่ดันเลเวลสูงกว่าชาวบ้านชาวเมืองเขาอย่าง

GMและKey Masterเท่านั้นที่รู้จัก เพราะเป็นวิธีที่GMเก่าๆอย่างพวกเรา

และKey Masterมักใช้เก็บเลเวลกัน แล้วนายรู้จักระบบนี้ได้ยังไง? หรือว่าถามจากมัจฉา?”

การ์ลิคอธิบายจนจบ(ยาวมาก)แล้วจึงหันไปถามกานดา

“เปล่า! ผมไม่ได้รู้จากมัจฉาหรอก แต่พี่ลืมไปรึเปล่าว่าพี่ชายผมเคยเป็นGM”

กานดาตอบกวนๆ การ์ลิคก็ถึงบางอ้อในทันที

“ชิลลี่”การ์ลิคกัดฟันดังกรอด!ในขณะที่เอ่ยชื่ออดีตเพื่อนร่วมงานที่ปัจจุบัน

ถูกแทนที่ด้วยเด็กสาวที่ถูกมัดอยู่แถวนั้น

“เกมนี้มีระบบแบบนี้ด้วยเหรอ แล้วพี่ชายกานดาเคยเป็นGMด้วยเหรอ”

เด็กสาวที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยเอ่ยถามออกมา(ที่จริงมันก็ไม่มีหรอกนะหนูจ๋า แต่คนแต่งมันใส่ลงไปเอง)

“ระบบนี้น่ะPlayerธรรมดาไม่รู้จักหรอก ส่วนเรื่องพี่ชายหมอนั่นเธอไปถามจากโฮลี่ ออเดอร์เอาละกัน”

การ์ลิคตอบคำถามของมินท์จบก็พุ่งเข้าใส่กานดาทันมี

ฝ่ายกานดาเมื่อเห็นการ์ลิคพุ่งตรงเข้ามาก็เบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง การ์ลิคเห็นดังนั้นจึงจะสะบัดดาบตามไป

แต่ก็โดนกานดาฟันสวนมาก่อน 1 ดอก

หลังจากที่ฟันการ์ลิคได้ทีนึงกานดาก็เว้นระยะกับการ์ลิคประมาณ 30 m

แล้วจึงใช้ท่าไม้ตายประจำอาวุธโจมตีใส่การ์ลิค

“ขึ้น 3 ค่ำ”

การ์ลิคตั้งท่าจะป้องกันท่าไม้ตายของกานดา แต่อยู่ๆการ์ลิคก็โดนโจมตีทั้งๆที่ยังไม่ทันได้ตั้งการ์ด

แล้วก็มีเลขDMGขึ้นมา1450

//ขึ้น 3 ค่ำ ท่าไม้ตายประจำอาวุธ ดาบคางุยะ ดาบความไวเสียงที่มีความแม่นยำ100%

และไม่สามารถมองเห็นการโจมตีด้วยท่านี้ได้ แต่พลังโจมตีต่ำ ระยะหวังผลอยู่ที่ระยะกลาง-ไกล//

กานดาเห็นว่าการ์ลิคเริ่มชะงักจากการโจมตีเมื่อสักครู่นี้จึงใช้ท่าขึ้น 3ค่ำกระหน่ำโจมตีจากระยะไกล

จนการ์ลิคได้แต่ป้องกัน เวลาผ่านไปโดยที่กระเทียมยังคงเป็นฝ่ายรับการโจมตีของกระจั๊วะอยู่ฝ่ายเดียว

การ์ลิคเห็นท่าไม่ดีจึงคิดจะฝ่าระลอกดาบความไวเสียงเข้าไปให้ถึงระยะโจมตีของตน

การ์ลิคตั้งท่าป้องกันเต็มรูปแบบแล้วบุกฝ่าเข้าไปจนถึงตัวกานดา

กานดาเมื่อเห็นการ์ลิคบุกมาถึงตัวก็ตั้งดาบเตรียมรับการโจมตี แต่พลังโจมตีของกานดากับการ์ลิคมันคนละชั้นกัน

ทำให้กานดากระเด็นไปตามแรงโจมตีของการ์ลิคจนไปกระแทกกับหน้าผา การ์ลิคพุ่งเข้ามาหมายจะโจมตีซ้ำ

แต่กานดาก็ตั้งดาบขึ้นมารับไว้ได้ทันและเตรียมใช้ท่าไม้ตายอีกท่าหนึ่ง

“ขึ้น 7 ค่ำ”

แล้วดาบของกานดาก็เปล่งแสงออกมา กานดาออกแรงฟันออกไปแล้วก็มีแสงสีเหลืองออกมาจากดาบ

ตามทิศทางที่ฟันเป็นรูปโค้งราวกับพระจันทร์เสี้ยว กระแทกการ์ลิคกระเด็นไปกระแทกกับหน้าผาอีกฝั่งหนึ่ง

จนหน้าผาพังเข้าไปเหมือนกับโดนพลังคลื่นเต่ายิงใส่ในระยะประชิด

การโจมตีนี้สร้างความเสียหายให้การ์ลิคได้มากจนHpเหลืออยู่ประมาณครึ่งหนึ่ง

//ขึ้น 7 ค่ำ ท่าไม้ตายประจำดาบคางุยะ ดาบจะดูดMpของPlayerมาเพิ่มพลังโจมตีให้ตัวเอง

แล้วปล่อยMPที่ดูดมาออกมากับการฟันดาบ(ก็ท่า เก็ทสึงะ เท็นโช ของอิจิโกะจากเรื่องBleachนั่นแหละ)//

การ์ลิคพยายามพยุงตัวให้ลุกขึ้น แต่กานดาก็ไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว

กระจั๊วะพุ่งเข้ามาหมายจะจัดการกระเทียมให้สิ้นซาก แต่กระเทียมก็ไม่ยอมง่ายๆ

มันหยิบหินจากซากหน้าผาที่กองอยู่ใกล้ๆตัวมาก้อนหนึ่งแล้วปาอัดหน้ากระจั๊วะ

ไอ้กระจั๊วะก็จัดการเอาหน้ารับอย่างดี ก้อนหินกระแทกหน้าหล่อๆ(?)ของกานดาเข้าอย่างจัง

จนกานดาถึงกับล้มตึง! กานดาพยายามจะพยุงตัวให้ลุกขึ้นแต่การ์ลิคก็ฟาดดาบลงมา

กานดาเห็นดังนั้นจึงยกดาบขึ้นป้องกัน แต่ด้วยแรงควายของการ์ลิคทำให้กานดาถึงกับทะลุพื้นเข้าไป

เหมือนกับหลุมอุกาบาต การ์ลิคยังคงดันกานดาเข้าไปโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด จนกานดาเริ่มที่จะล้า

กานดาจึงใส่Mpลงไปในดาบเพื่อใช้ท่าไม้ตาย

การ์ลิคเมื่อเห็นดาบของกานดาเริ่มเปล่งแสงก็ดีดตัวออกมาตามสัญชาตญาณ

เพราะคิดว่าถ้าโดนท่านี้อีกรอบตายแน่ กานดาเมื่อเห็นการ์ลิคผละออกไปก็หยุดท่าไม้ตายไว้

แล้วใช้การฟันธรรมดาฟันการ์ลิคไป 1 ดอก การหยุดท่าไม้ตายเอาไว้ของกานดาทำให้การ์ลิคเริ่มสงสัย

มันหยุดท่าไม้ตายทำไม ถ้าใช้ท่า ขึ้น 7 ค่ำ มาอีกทีก็มีโอกาสที่จะฆ่าเราได้ด้วยซ้ำ อ๊ะ! รึว่า......

เมื่อคิดออกการ์ลิคก็หัวเราะออกมาอย่างผู้มีชัย

“หึๆๆๆ 555555555555555555”

“หัวเราะอะไรพี่การ์ลิค?”กานดาเอ่ยถามการ์ลิคที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

“Mpของนายแทบไม่เหลือแล้วล่ะสิ”กานดาโดนการ์ลิคแทงใจดำไปเต็มๆ 1 ดอก

“ก็นะ....กว่าจะเปิดหีบเรนโบว์นั่นจนได้เทเลพอร์ตต้องเปิดหีบตั้งกี่รอบ

แล้วไหนจะต้องใช้เวทย์ที่ได้ช่วยพาเพื่อนๆหนีและมัดมินท์เอาไว้

แล้วเมื่อกี๊นายก็กระหน่ำใช้ท่าไม้ตายใส่ชั้นไม่ยั้ง มันก็ไม่แปลกเลยที่Mpของนายจะใกล้หมดเต็มทีแล้ว จริงมั้ย?”

การคาดเดาของการ์ลิคถูกต้องจนกานดาถึงกับต้องกุมขมับ กานดาเริ่มตกอยู่ในภาวะวิกฤต

แต่ว่าหมอนี่ไปเก็บเลเวลมายังไงกันแน่นะ มันไม่น่าจะมีคนช่วยเก็บเลเวลเหมือนที่มินท์มีพวกเราช่วยนี่

แถมทั้งเลเวลและฝีมือก็เพิ่มขึ้นยิ่งกว่าเมื่อตอนสงครามวินเชสเตอร์ยังกับคนละคน

ไม่รู้ว่าไปเก็บเลเวลมายังไงกันแน่ถึงได้เก่งขึ้นขนาดนี้

การ์ลิคพยายามคิดถึงที่มาของเลเวลที่เพิ่มขึ้นจนผิดหูผิดตาของกานดาแต่ก็คิดไม่ออก

ฝ่ายกานดาที่กำลังเข้าตาจนก็กำลังรำลึกถึงอดีตเมื่อตอนที่เขาเลเวลขึ้นถึงขนาดนี้

ตอนที่หนีออกจากหมู่บ้านคัลไซด์

ตอนที่7 หลบหนีจากหมู่บ้านคัลไซด์

เหตุการณ์ที่ท่านจะได้ชมต่อไปนี้ เป็นเหตุการณ์ในอดีตของหัวหน้ากองกำลังต่อต้านGMหน่วยที่1กานดา

ที่จริงก็ไม่นานมากนักหรอก แค่ประมาณช่วงก่อนหนีออกจากหมู่บ้านคัลไซด์

จนถึงตอนที่กำลังหนีออกมาได้แค่นั้นแหละ เอาเป็นว่าไปดูกันเลยดีกว่า

หลังจากที่ชาวบ้านทุกคนวางแผนที่จะใช้ไอเทมที่ได้จากดันเจี้ยนแห่งความสามัคคีกันเสร็จแล้ว

เจ้าหนุ่มหัวชมพูพระเอกของเราก็ปลีกตัวออกมาจากกลุ่มคนที่กำลังทำงานกันอย่างแข็งขัน

เพราะไม่อยากไปขวางมือขวางตรีนเขา แต่ก็มีบางคนที่ชอบไปกวนชาวบ้านเขาอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย

(คงรู้นะว่าใคร) อยู่ๆก็มีการติดต่อจากปลาทองตาปูด หัวหน้าใหญ่ของกองกำลังต่อต้านGM

“Hello สายัญสวัสดิ์กานดา”

“ไม่ต้องมาสายัญสวัสดิ์ มีอะไรก็ว่ามา”ไอ้หัวหน้าหน่วย1ตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อยถึงปานกลาง

“อ้าว! หงุดหงิดไรของนายเนี่ย?”

“ก็ไม่มีไรหรอก แค่หงุดหงิดที่ตัวเองไม่มีความสามารถพอที่จะช่วยทุกคนได้

และหงุดหงิดที่ไม่สามารถเป็นกำลังให้เธอได้ก็เท่านั้น”พอได้ยินหัวหน้าหน่วย1พูดดังนั้น

หัวหน้าใหญ่ของกองกำลังต่อต้านGMก็ถึงกับหน้าแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

(แต่ไอ้กานดาไม่เห็นเพราะรูปสื่อสารไม่ได้หน้าแดงไปด้วย)

“รู้ตัวก็ไปเก็บเลเวลซะสิยะ!!!”มัจฉากระแทกเสียงประชดกานดาเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย

“รู้แล้วน่า ว่าแต่เธอติดต่อมามีธุระอะไรล่ะ?”กานดารีบกลับเข้าประเด็น

เพราะเห็นว่ามัจฉาเริ่มเคือง(เขาเขินตะหากเล่าไอ้ฟาย)

“อ้อ! คือว่าจัสติสเรย์ซ่อมเสร็จแล้วเน้อ” มัจฉาพูดเข้าประเด็นที่ติดต่อมา

“แต่นายคงเอาไปใช้ไม่ได้ เพราะMPของนายไม่มากพอที่จะใช้จัสติสเรย์ได้”

“ไม่เป็นไร เพราะถึงยังไงชั้นก็คงไม่มีโอกาสได้ใช้อีกหรอก”ในขณะที่หัวหน้าใหญ่และหัวหน้าหน่วย

ของกองกำลังต่อต้านGMกำลังคุยกันอยู่นั้นเอง ก็มีใครอีกคนติดต่อเข้ามาหาเด็กหนุ่มหัวชมพู

“หวัดดีกานดา”เสียงคนที่ติดต่อเข้ามาทักทายกานดา

“อ้าว! หวัดดีวิริยา ติดต่อมามีไรเหรอ”เจ้าหนุ่มหัวชมพูทักตอบเด็กสาวหน้าตายที่ติดต่อเข้ามา

“หวัดดีวิริยา”ผู้ที่ติดต่อเข้ามาก่อนทักทายผู้มาใหม่

“อ้าว! มัจฉา ติดต่อมาเหมือนกันเหรอ”

“ว่าแต่เธอมีธุระอะไรเหรอ”กานดารีบถามกลับก่อนที่2สาวโลลิต้าจะคุยกันเพลินจนลืมตัวเอง

“อ้อ! คือชั้นเอาของที่นายฝากไว้มาคืนน่ะ”เด็กสาวนัยน์ตาสีเขียวตอบ

ก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างให้หัวหน้าหน่วยของเธอ

“อ๋อ ไอ้เนี่ยเหรอ แต๊งค์นะที่เก็บไว้ให้”เด็กหนุ่มกล่าวขอบคุณเด็กสาว

“ถ้าจะขอบคุณล่ะก็ชั้นว่านายไปขอบคุณมัจฉาดีกว่า ที่ให้นายฝากไอ้นี่ไว้กับชั้นก่อนที่จะขึ้นไปสู้กับชิลลี่”

กระต่ายน้อยบอกให้แมลงสาบไปขอบคุณพญาปลาแทนที่จะเป็นตัวเอง

“นั่นสินะ ขอบใจนะมัจฉา”เด็กหนุ่มหันไปขอบคุณหัวหน้าใหญ่ของตัวเอง

เด็กสาวเมื่อได้ยินเด็กหนุ่มกล่าวขอบคุณก็ยิ่งหน้าแดงขึ้นไปอีก แม้ว่ารูปที่ใช้สื่อสารจะไม่มีอาการอะไร

แต่เด็กสาวอีกคนก็รู้อาการของเพื่อนของเธอในตอนนี้เป็นอย่างดี

“งะ......งั้นแค่นี้นะ”แล้วมัจฉาก็ตัดการติดต่อไปทันที

“ชั้นไปบ้างดีกว่า ตอนนี้ก็กำลังหนีการตามล่าอยู่นะเนี่ย”

“เธอก็ระวังตัวด้วยละกัน”กานดาเตือนวิริยาให้ระวังตัว

“นายนั่นล่ะ อย่าไปถ่วงแข้งถ่วงขาคนอื่นมากนักละกัน”เด็กสาวตอกหน้าหัวหน้าหน่วยของเธออย่างแรง

จนเลขDMGขึ้นมา2900 (เวอร์ไปละ)

“ระ.....รู้แล้วล่ะน่า”เด็กหนุ่มขานรับเด็กสาว

“งั้นเดี๋ยวเจอกันที่จุดนัดพบนะ”

“อืม....”แล้ววิริยาก็ตัดการติดต่อไป

หลังจากที่วิริยาตัดการติดต่อไป ก็มีเด็กชายผมสีเดียวกับการ์ลิคใส่ชุดนักเรียนเดินเข้ามาหากานดา

“เฮ้ไอ้กานดา เมื่อกี๊แกคุยกับใครอยู่วะ”เด็กชายคนนั้นถามกานดา

“อ๋อ เพื่อนที่กองกำลังน่ะ ว่าแต่แกมีไรวะ”กานดาถามเด็กชายกลับ

“ก็คุณเร้ดเขาให้มาตามแกน่ะ เขาเตรียมตัวกันเสร็จหมดแล้วนะ นี่เขารอแกคนเดียวเลยนะเนี่ย”

“เฮ้ย!!!! จริงดิ แล้วจะอยู่ทำเชี่ยไรล่ะวะ ก็รีบไปเด้!!!!!!”แล้วกานดาก็ลากเจ้าเป็ดไปรวมกับคนอื่นๆ

การหลบหนีดำเนินไปอย่างเรียบร้อย ทุกคนต่างก็ระลึกอยู่ทุกลมหายใจเข้าออก ว่าถ้าพลาดนี่คือจบเห่

ทำให้ไม่มีใครทำผิดแผนแม้แต่คนเดียว แม้แต่3คนที่อ่อนที่สุดในหมู่บ้าน(ซึ่งคุณก็รู้ว่าใคร)

ก็ไม่ได้ทำให้เสียแผนแม้แต่น้อย แผนการหลบหนีครั้งนี้ดูท่าว่าจะไปได้สวย

ทุกคนในหมู่บ้านคัลไซด์ใช้อิลลูชั่นวอลล์ปกปิดร่องรอยแล้วผ่านเจ้ามอนสเตอร์เฝ้าทางออกไปได้

โดยไม่มีปัญหาอะไร จนกระทั่งมาถึงบริเวณทางออก ซึ่งบริเวณทางออกนี้

มีสิ่งกีดขวางมากกว่าที่คาดการณ์กันเอาไว้ ทำให้การหนีออกไปเป็นไปอย่างทุลักทุเล

แล้วยิ่งถึงคราวเคราะห์ยิ่งขึ้นเมื่ออิลลูชั่นวอลล์หมดฤทธิ์ในขณะที่ทุกคน

กำลังหลบหลีกสิ่งกีดขวางบริเวณทางออกพอดี

เจ้ามอนสเตอร์ได้ยินเสียงของพวกชาวบ้านทันทีที่ผลของอิลลูชั่นวอลล์หายไป

แล้วเตรียมที่จะโจมตีมาทางพวกชาวบ้าน แต่ในตอนนั้นเองก็มีใครคนนึงแยกตัววิ่งสวนไปอีกทาง

ซึ่งก็ไม่ใช่ใคร แต่เป็นชายไว้ผมทรงหงอนไก่(รึป่าว)สวมแว่นดำและเสื้อเชิ้ตไม่ติดกระดุม

เจ้าของร้านขายของร้านเดียวในในหมู่บ้าน เร้ดนั่นเอง เร้ดวิ่งไปทางตรงข้ามกับคนอื่น

เพื่อเป็นเป้าล่อให้คนอื่นหนีไปได้ แต่ก็มีมือปริศนาคว้าข้อมือของเร้ดเอาไว้

พอเร้ดหันกลับไปก็พบว่าคนที่คว้าข้อมือเขาเอาไว้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นคนที่เลเวลน้อยที่สุดในหมู่บ้านนั่นเอง

“กานดา นี่นายจะทำอะไรน่ะ?”ชายหนุ่มแว่นดำถามเด็กหนุ่มหัวชมพู

“หน้าที่นี้น่ะ ผมขอทำเองนะครับ”ไม่พูดพร่ำทำเพลง กานดาก็เหวี่ยงเร้ดกลับเข้าไปในกลุ่ม

ส่วนตัวเองก็วิ่งไปอีกทางต่อจากเร้ด แล้วตะโกนเรียกร้องความสนใจของเจ้ามอนสเตอร์ยักษ์มาจากคนอื่นๆ

“เฮ้!!!!!!! ไอ้Abe กรูอยู่นี่โว้ย!!!!!!!!!!!!”ใครเป็นAbeวะ คำพูดของกานดากระตุกต่อมโมโห

ของเจ้ามอนสเตอร์อย่างแรง ทำให้มันเปลี่ยนเป้าหมายจากชาวบ้านมาที่ตัวเองในบัดดล

แล้วมันก็ยิงลำแสงมาทางกานดา ในขณะที่ลำแสงนั้นกำลังพุ่งเข้ามาเรื่อยๆ

กานดาก็คิดถึงหน้าทุกคนในกองกำลังต่อต้านGMและเด็กสาวผมยาวสีม่วงรวบไว้ด้านหลัง

ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวชั้นจะกลับไปหาพวกเธอแน่ๆ

คิดดังนั้นแล้วชาวบ้านทุกคนก็เห็นลำแสงพุ่งผ่านร่างของกานดาไป

ทุกคนต่างก็รู้สึกเศร้ากับการเสียสละของกานดา แต่ก็ไม่ต้องการให้ความเสียสละของเขาต้องสูญเปล่า

ทุกคนจึงเดินหน้าต่อไปและหลบหนีออกไปได้สำเร็จ

“เอาล่ะ ทุกคนหนีไปได้แล้วสินะ เมื่อกี๊นี้หวิดไปแล้วนะเนี่ย”เสียงของเด็กหนุ่มที่น่าจะตายไปแล้วดังขึ้น

เขารอดจากการโจมตีเมื่อครู่นี้มาได้ยังไง

เขียนต่อสิ
รออ่านอยู่น่ะ
ชิน

ขออภัยด้วยนะคับ คราวที่แล้วอัพตอนซ้ำ

ตอนนี้ผมจัดการEditแก้เรียบร้อยแล้วก็เข้ามาอ่านอีกทีนะ

และเพื่อเปนการไถ่โทษจะเอาตอนใหม่มาลงเร็วๆละกัน

แต่ถึงจะมีอยู่แล้ว(ไปไกลแล้วด้วย)ก็ขอเว้นช่วงนิดนะ

แบบว่ามันต้องเว้นช่วงให้อารมณ์มันค้างหน่อยไม่งั้นไม่มัน

อ้อ! แล้วก็.... ผมไม่ใช่ชินนะ

ตอนที่8 ท้าทายมอนสเตอร์เฝ้าทางออกหมู่บ้านคัลไซด์ 1

ลำแสงของเจ้ามอนสเตอร์พุ่งผ่านร่างกานดาไปต่อหน้าต่อตาชาวหมู่บ้านคัลไซด์ทุกคน

ทุกคนต่างก็รู้สึกเศร้ากับการเสียสละในครั้งนี้ของกานดา

แต่ก็ไม่มีใครต้องการให้ความเสียสละของกานดาต้องสูญเปล่า

ทุกคนจึงเดินหน้าต่อไปโดยไม่มีใครหันกลับมาข้างหลังอีก จนในที่สุดทุกคนก็สามารถหนีออกมาได้สำเร็จ

“เฮ้อ~~~~! ในที่สุดพวกเราก็ออกมาจากหมู่บ้านนั่นได้ซะทีนะ”

“ก็ต้องขอบใจหมอนั่นล่ะนะ”

“นั่นสินะคะ”ชาวบ้านทุกคนเมื่อหนีออกมาได้ต่างก็ดีใจที่ได้ออกมาภายนอก

และรู้สึกขอบคุณเด็กหนุ่มผู้เสียสละเพื่อทุกคน

“หมอนั่นไม่ตายง่ายๆอย่างนั้นหรอกน่า”เสียงเด็กชายในชุดนักเรียนดังขึ้น

“ก็หมอนั่นน่ะ อึดยิ่งกว่าแมลงสาบซะอีก”

ณ บริเวณแอ่งน้ำขนาดใหญ่ที่มอนสเตอร์ขนาดยักษ์นั่นเฝ้าอยู่

เด็กหนุ่มที่ใครๆต่างก็คิดว่าตายไปแล้วกลับรอดมาได้และกำลังบินอยู่เหนือเจ้ามอนสเตอร์นั่น

โดนมีอะไรบางอย่างคล้ายๆกับหน้าต่างอยู่รอบๆตัวเขา

//Skill Item Battle Windows

Rare 6ดาว

สกิลที่เหล่าGMใช้ใส่ลักษณะของตัวเองลงไปในร่างที่อินสตอล โดยแบทเทิลวินโดวส์ที่กานดาใช้เป็นของวิศนะ

หรืออดีตGM Chiliที่มินท์ซื้อมาและมอบให้กานดาอีกที เมื่อไอเทมนี้ถูกใช้โดยกานดา

ทำให้กานดาใช้ความสามารถของวิศนะได้//

“ดีนะที่มัจฉาให้ฝากไอ้นี่ไว้ที่วิริยาก่อนที่จะขึ้นไปสู้กับพี่ ไม่งั้นเมื่อกี๊นี้หลบไม่พ้นแน่”

เด็กหนุ่มหัวชมพูเอ่ยหลังจากที่หลบการโจมตีของเจ้ามอนสเตอร์เมื่อครู่นี้ได้สำเร็จ

ที่แท้เมื่อครู่นี้เขาใช้สกิลFlame Flying ของวิศนะหลบการโจมตีมาได้นั่นเอง

“อาวละ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ลองสู้กับมันดูหน่อยละกัน”ว่าแล้วไอ้อ่อนไม่เจียมตัวก็บินเข้าไปสู้กับเจ้านั่น

ฝ่ายเจ้ามอนสเตอร์ที่กำลังเดือดที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นAbeเมื่อเห็นเด็กหนุ่มบุกเข้ามาเอง

ก็จัดการเอามือเอื้อมเข้าไปหมายจะโจมตี แต่เด็กหนุ่มก็บินหลบได้เฉียดฉิว

ในมือ2ข้างของเด็กหนุ่มหัวชมพูมีลูกไฟอยู่ข้างละลูก

“Fireball!!!”ลูกไฟทั้ง2ลูกในมือเด็กหนุ่มพุ่งออกไปโจมตีเจ้ามอนสเตอร์แล้วก็โดนเข้าไปเต็มๆ

??? DMG 762 849 Total Damage 1611

แม้ว่าจะโดนเข้าไป700-800 แต่มันก็ไม่สะทกสะท้านอะไรเลย

“อึดนักนะแก งั้นเอาไปอีกหลายๆดอกเลย Explosion!!!”

กานดากระหน่ำยิงExplosionใส่เจ้านั่นแบบไม่ยั้ง ทั้งๆที่โดนการโจมตีที่รุนแรงเข้าไปไม่ยั้งแท้ๆ

แต่มันกลับไม่ออกอาการอะไรเลย กานดาเห็นดังนั้นจึงหยุดยิงทันที

??? Total Damage22152

เจ้ามอนสเตอร์เมื่อเห็นกานดาหยุดโจมตีก็สบโอกาสชาร์จพลังเตรียมโจมตีกลับ

แล้วบอลแสงจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นรอบๆตัวมอนสเตอร์

และบอลแสงเหล่านั้นก็ถูกยิงออกมาเป็นลำแสงจำนวนมากไปรอบๆบริเวณ

กานดาทำได้เพียงแค่หลบไปเรื่อยๆเท่านั้น แต่ถึงแม้ว่ากานดาจะมีESP Hyper Reaction

ที่ช่วยในการหลบหลีกก็ตาม แต่โดนกระหน่ำยิงถี่ขนาดนี้แถมไม่ค่อยมีช่องว่างให้หลบซักเท่าไหร่

จะหลบไปได้ซักกี่น้ำกันเชียว ว่าแล้วก็โดนไป 1 ดอก

กานดา Damage 2465

แค่ลูกเล็กๆแค่นี้ยังเกือบตายเลยเหรอ กานดาถึงกับอึ้งกับพลังโจมตีที่มากมายมหาศาลของมอนสเตอร์

แต่ขณะที่เขากำลังตกตะลึงกับพลังของมอนสเตอร์ ลำแสงอีกอันก็พุ่งเข้ามาทางด้านหลัง

ตูม!!!!!!!!!!!!!!!! ลำแสงปะทะเข้ากับร่างของกานดาเข้าอย่างจัง

บริเวณที่กานดาเคยบินอยู่เต็มไปด้วยกลุ่มควัน เมื่อกลุ่มควันจางลง แทนที่จะไม่พบร่างของเด็กหนุ่ม

หรือพบศพของเขา แต่เด็กหนุ่มกลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม HPของเขากลับเต็มซะด้วยซ้ำ

//HEART สัญลักษณ์หัวใจจากหีบดาว สามารถคืนชีพได้ 1 ครั้งเมื่อถูกโจมตีถึงตาย

ผลจะหายไปเมื่อจบการต่อสู้//

“โชคดีที่เปิดหีบดาวเอาไว้ก่อนแฮะ”เด็กหนุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากรอดตายมาได้

“ดูท่าแค่แบทเทิลวินโดวส์อย่างเดียวคงไม่พอแฮะ งั้นหาอาวุธเพิ่มดีกว่า”ว่าแล้วเด็กหนุ่มก็เปิดหีบกะโหลก

เพื่อเอาอาวุธมาใช้สู้ แต่ก็ต้องเจ็บกระดองใจเมื่ออาวุธที่เปิดได้ดันเป็นกรรไกรตัดเล็บ

เมื่อเปิดได้อาวุธสุดยอดแห่งความห่วยแตก กานดาก็จัดการกระโดดเตะจักรยานอากาศสกิลของตัวเอง

เหมือนตอนที่เปิดได้มีดปอกมะม่วง2ครั้งซ้อนตอนที่สู้กับโกเลมที่ทุ่งสมุนไพร พร้อมกับตะโกนด่าสกิลของตัวเอง

“ไอ้เชี่ยเอ๊ย!!!!!!!!! จะได้อาวุธอ่อนๆก็ดูสถานการณ์ซะบ้างสิโว้ย!!!!!!!!!!!!”

ในขณะที่กานดากำลังด่าหีบสมบัติของตัวเองอยู่นั้นเอง เจ้ามอนสเตอร์ก็ได้โอกาส

ปล่อยหมัดอัปเปอร์คัตใส่กานดา แต่ไอ้กระจั๊วะก็สามารถรับรู้ได้ด้วยESP แล้วหลบได้อย่างเฉียดฉิว

“โอ๊ะๆๆ เกือบไปๆ”

“เอาอีกที”แล้วกานดาก็จัดการเรียกหีบกะโหลกออกมาอีกรอบ คราวนี้เปิดได้มีดปอกมะม่วง

สร้างความหงุดหงิดให้หัวหน้าหน่วยของกองกำลังต่อต้านGMได้มากโข

“อยากมีเรื่องนักใช่มั้ยไอ้สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

แล้วกานดาก็เตะวอลเล่หีบสมบัติของตัวเองอย่างสวยไปทางเจ้านั่น

และกระแทกเข้ากับส่วนที่เป็นเหมือนศีรษะของมนุษย์บริเวณหน้าของเจ้านั่นเข้าเต็มๆ

จนขึ้นDMGมานิดนึง แล้วหลังจากนั้นก็มีบางสิ่งคล้ายๆกับจรวดออกมาจากหีบกะโหลก

//ระเบิดปรมาณู

Rare 4ดาว

Ake 50000

ระเบิดที่มีพลังรุนแรงมาก สามารถเป่าเมืองหลายๆเมืองให้หายวับไปในพริบตาได้

แต่จะไม่มีผลต่อผู้ที่ครอบครองไอเทมที่ระดับสูงกว่าตัวเอง และถึงแม้จะมีพลังโจมตีสูงถึง50000

แต่เพราะเป็นไอเทมที่ใช้แล้วทิ้ง จึงไม่ได้จัดอยู่ในระดับที่สูงกว่า(แต่ก็แพงกว่าอาวุธ 5 ดาวบางชิ้นซะด้วยซ้ำ)//

ตูม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! แล้วระเบิดก็เกิดระเบิดจนเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่ว

กานดาที่ตอนนี้มีแบทเทิลวินโดวส์ซึ่งเป็นไอเทมระดับ 6 ดาวอยู่รอดจากการระเบิดมาได้

“แหะ แหะ ก็มีอาวุธเจ๋งๆเหมือนกันนี่หว่า”กานดากล่าวเสียงสั่นเมื่อเห็นอานุภาพของอาวุธจากหีบของตนเอง

สร้างความเสียหายให้เจ้ามอนสเตอร์ได้ไม่น้อย

??? Total Damage 2459630

เจ้ามอนสเตอร์ที่โดนโจมตีชุดใหญ่ไปเต็มเหนี่ยวเริ่มที่จะโมโห จึงเตรียมชาร์จพลัง

เพื่อจัดการฆ่ากานดาให้ได้ในการโจมตีครั้งต่อไป แล้วลำแสงลูกใหญ่ที่ไม่ว่าลูกไหนๆก็เทียบไม่ได้

ก็พุ่งเข้าใส่กานดา กานดาเห็นว่าไม่มีทางหลบได้จึงงัดไพ่ตายออกมา

“Release The Justice Ray!!!!”แล้วกานดาก็จัดการใช้อาวุธสุดยอดของกองกำลังปัดการโจมตีไปได้

ตอนที่9 ท้าทายมอนสเตอร์เฝ้าทางออกหมู่บ้านคัลไซด์ 2

เจ้ามอนสเตอร์ยิงลำแสงลูกใหญ่พิเศษใส่เด็กหนุ่มหัวชมพู

แต่ในตอนนั้นเองเด็กหนุ่มก็เรียกอาวุธสุดยอดของกองกำลังต่อต้านGMออกมารับการโจมตีของมอนสเตอร์

“Release The Justice Ray!!!!!”ทันใดนั้นอาวุธรูปร่างคล้ายหอกที่มีส่วนคมและด้ามยาวพอๆกัน

และมีตัวอักษรGAME OVERอยู่ที่โคนของคมหอกก็ปรากฏโฉมออกมา

เมื่อลำแสงของมอนสเตอร์ปะทะเข้ากับอาวุธที่ถูกเรียกออกมาใหม่ของเด็กหนุ่มมันก็ถูกสะท้อนออกไปจนหมด

ทำให้ในการโจมตีครั้งนี้ของเจ้ามอนสเตอร์ยักษ์ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้เด็กหนุ่มหัวชมพูได้

แม้แต่ 1 DMG แต่ถึงจะเรียกสุดยอดอาวุธไร้เทียมทานออกมาได้

แต่ฮีโร่ของกองกำลังต่อต้านGMก็ต้องเผชิญกับปัญหาใหม่

“อืม......ถึงจะเอาจัสติสเรย์ออกมา แต่จะใช้ยังไงเนี่ย”เด็กหนุ่มบ่นกับตัวเองหลังจากที่เอาจัสติสเรย์ ออกมา

โดยลืมนึกถึงปริมาณMPของตัวเองว่าไม่มากพอที่จะใช้จัสติสเรย์ได้

แต่เจ้ามอนสเตอร์ก็ไม่ปล่อยให้เขาได้คิด มันชาร์จลูกบอลแสงจำนวนมากอีกครั้ง

แล้วกระหน่ำยิงออกมาอีกระลอก เด็กหนุ่มต้องเอาแต่หนีอีกครั้ง

บ้าเอ๊ย!!! ถึงจะมีจัสติสเรย์แต่เอามาใช้ไม่ได้แบบนี้ก็เหมือนกับแท่งเหล็กธรรมดานั่นล่ะ แล้วแบบนี้จะทำยังไงดี?

ตอนนี้กานดาได้ใช้สมองที่ไม่ค่อยได้ใช้งานอีกครั้งหลังจากสู้กับวิศนะในร่างมารเพลิงเนโร่

เขาคิดหาวิธีที่จะทำให้เขาสามารถใช้จัสติสเรย์ได้พร้อมๆกับหลบการโจมตีเป็นห่าฝนของเจ้ามอนสเตอร์ไปด้วย

และในที่สุดเขาก็คิดได้และลองเสี่ยงเดิมพันกับการตัดสินใจครั้งนี้

“จงออกมา!!! หีบสมบัติปริศนา!!!!”กานดาเรียกหีบที่มีรูปดาวที่ด้านข้างหีบออกมาแล้วเปิดมันออก

แล้วสล๊อตที่หมุนอย่างรวดเร็วก็ปรากฏออกมา

“นะโมตัสสะ ภะคะวะโต......”เด็กหนุ่มสวดนะโม3จบก่อนที่จะเอื้อมมือไปที่ปุ่มหยุดสล๊อต

สาธุ ขอให้ได้ไอ้นั่นด้วยเท้อ~~~~~~~ เมื่ออธิษฐานเสร็จแล้ว

เขาก็ออกแรงลงไปบนนิ้วที่วางอยู่บนปุ่มหยุดสล๊อต เมื่อกดปุ่มไปแล้ว สล๊อตก็หยุดหมุนที่สัญลักษณ์อันหนึ่ง

//MP Up สัญลักษณ์รูปMPแล้วมีลูกศรชี้ขึ้นของหีบดาว MPจะเพิ่มขึ้น

ใน 1 การต่อสู้โดยไม่มีผลข้างเคียงใดๆ//

“เจ๋งเป้ง!!!!”กานดาตะโกนออกมาด้วยความดีใจสุดขีด

แล้วก็ลงมือใช้งานอาวุธEvent Horizonที่เรียกมาเมื่อครู่นี้ทันที

ส่วนที่เหมือนคมของหอกแยกออกจากกันเป็นรูปตัวT แล้วส่วนปลายทั้ง2ข้างก็พับเข้ามาอีกทีเป็นมุมฉาก

กับส่วนที่แยกออกไปก่อน แล้วลำแสงขนาดมหึมาก็พุ่งออกมาจากส่วนที่แยกออกจากกัน

กลายเป็นคมดาบที่เกิดจากMPขนาดใหญ่ เจ้ามอนสเตอร์ถึงกับตกตะลึงไปกับแสนยานุภาพ

ของ1ใน12อาวุธไร้เทียมทานแห่งEvent Horizon

กานดาจึงใช้โอกาสที่เจ้านั่นกำลังชะงักชิงลงมือฟันก่อนที่มันจะโจมตีอีกระลอก

??? DMG 1745 1869 1423 1985 2045 1325 2144

2038 2569 1586 1973 1452 2635 2541 1937

Total Damage 32267

หลังจากที่ฟันลงไปแล้ว ก็มีลูกไฟจำนวนมากลอยอยู่โดยรอบเจ้ามอนสเตอร์

คราวนี้เป็นทีของเจ้ามอนสเตอร์ที่จะเป็นฝ่ายโดนกระหน่ำยิงแบบไม่ยั้งบ้าง

“Fire Ball!!!”ลูกไฟทั้งหมดพุ่งเข้าใส่มอนสเตอร์ยักษ์อย่างพร้อมเพรียงกัน

เจ้ามอนสเตอร์ได้แต่รับการโจมตีเพียงอย่างเดียวโดยไม่สามารถหลบหลีกได้

และในตอนนั้นเอง ดาบแสงขนาดใหญ่ก็พุ่งเป็นเส้นตรงไปรอบๆเจ้ามอนสเตอร์

“THR/8 Steel of Destiny Version!!!!!”กานดาระเบิดท่าไม้ตายออกมา

แล้วเจ้ามอนสเตอร์ก็โดนฟันนับครั้งไม่ถ้วน มันโดนท่าไม้ตายของจัสติสเรย์และFire Ball

กระหน่ำโจมตีอย่างต่อเนื่องจนเลขDMGขึ้นมาเป็นจำนวนมากซะจนนับไม่หว่านไม่ไหว

เมื่อสิ้นสุดการโจมตีก็ขึ้นผลรวมของDMGทั้งหมด

??? Total Damage 2769180

หลังจากที่ใช้ท่าชุดใหญ่โจมตีอย่างต่อเนื่อง วีรบุรุษของกองกำลังต่อต้านGMก็เริ่มเหนื่อย

และเปิดโอกาสให้เจ้านั่นโจมตีกลับ แล้วมันก็ไม่ปล่อยให้โอกาสดีๆแบบนี้หลุดมือไปซะด้วย

เจ้ามอนสเตอร์เมื่อเห็นกานดาชะงักก็เริ่มชาร์จลำแสงลูกใหญ่ยิงใส่กานดาทันที

เป็นลำแสงที่แม้จะไม่เท่าลูกที่โดนจัสติสเรย์ปัดไปได้แต่ก็สามารถฆ่าเขาได้แน่นอน

กานดาเห็นดังนั้นก็ยกมือขึ้นเหนือหัวและรวบรวมพลัง

แล้วก็ปรากฏลูกไฟขนาดใหญ่ลอยอยู่เหนือฝ่ามือของกานดา

ความร้อนของมันทำให้กระแสลมโดยรอบไหลไปรวมกันที่ลูกไฟนั้น

จนเกิดลมกรรโชกแรงไปทั่วบริเวณแอ่งน้ำนั้น

“Distortion Flame!!!!!!”แล้วลำแสงกับลูกไฟซึ่งมีขนาดพอๆกันก็ปะทะกันเข้าอย่างจัง

จนเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่ว ทั้ง 2 ฝ่ายต่างพยายามโต้พลังกันให้มีชัยเหนืออีกฝ่ายแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะกันได้

ลูกพลังทั้ง2เกิดระเบิดหายไปทั้งคู่ และทั้ง 2 ฝ่ายต่างก็กระเด็นไปตามแรงระเบิด

มอนสเตอร์ยักษ์เอนตัวไปตามแรงระเบิดส่วนกานดากระเด็นไปกระแทกกับหน้าผาอย่างแรง

จนหน้าผาพังเข้าไปก่อนที่จะร่วงลงมาในแอ่งน้ำด้านล่าง

เจ้ามอนสเตอร์ไม่เปิดโอกาสให้กานดาได้พักหายใจ มันเริ่มชาร์จพลังลูกเล็กๆแล้วยิงออกมาอีกระลอก

กานดาเห็นดังนั้นจึงตั้งท่าเตรียมป้องกัน

“Hexagram Guard”แล้วก็มีบาเรียขนาดเล็กเป็นรูป 6 เหลี่ยมซ้อนกันหลายๆอันออกมารอบๆตัวกานดา

แล้วป้องกันการโจมตีของเจ้านั่นไว้ได้ทั้งหมด แม้ว่าเจ้ามอนสเตอร์ยักษ์จะโจมตีเข้ามาเท่าไหร่

ก็ไม่ทำให้การป้องกันของกานดาแตกได้ มันจึงหยุดการโจมตีด้วยลูกพลังเล็กๆ

แล้วหันมาเตรียมชาร์จพลังลูกใหญ่จัดการแทน กานดาเมื่อเห็นเจ้ามอนสเตอร์หยุดโจมตีก็ยกเลิกการป้องกัน

แล้วโจมตีกลับในขณะที่มันไม่ทันตั้งตัว

“Explosion!!!!”กานดากระหน่ำยิงExplosionใส่เจ้านั่นแบบไม่ยั้งพร้อมกับบินเข้าไปประชิดตัวเจ้านั่น

เมื่อถึงระยะโจมตีของจัสติสเรย์ กานดาก็เปิดฉากใช้ท่าไม้ตายอีกครั้ง

“Steel of Destiny!!!!”กานดากระหน่ำฟันแบบไม่ยั้ง แต่เจ้ามอนสเตอร์ก็หาช่องว่างโจมตีสวนออกมา

มันเอื้อมมืออกไปเพื่อโจมตี แต่กานดาก็รู้ได้ด้วยESPของเขาจึงหยุดท่าไม้ตายเอาไว้

แล้วเบี่ยงตัวเพื่อหลบการโจมตี แต่ก็โดนเฉี่ยวไปหน่อยนึง

ถึงแม้จะโดนแค่เฉี่ยวๆแต่ก็สร้างความเสียหายให้กานดาได้ไม่น้อย

กานดา DMG 2769

หลังจากที่ผลัดกันรุกรับกันมาอย่างยาวนาน และใช้ท่าที่สิ้นเปลืองMPกันหลายต่อหลายท่า

ทำให้ตอนนี้ทั้ง 2 ฝ่ายเริ่มที่จะหมดแรง ต่างฝ่ายต่างมีอาการเหนื่อยหอบอย่างเห็นได้ชัด

(เอ๊ะ! มอนสเตอร์มันหอบเป็นด้วยเหรอ) ทั้งคู่จึงคิดจะปิดฉากการต่อสู้ด้วยการโจมตีครั้งต่อไป

“เอาล่ะ พวกเราคงแทบจะไม่เหลือMPกันแล้ว มาปิดฉากการต่อสู้นี้ด้วยการโจมตีครั้งนี้กันเลยดีกว่า”

กานดาบอกกับมอนสเตอร์ยักษ์ ซึ่งก็เหมือนกับว่ามันจะรู้ภาษามนุษย์

ทั้ง 2 ฝ่ายต่างเตรียมชาร์จพลังเพื่อเผด็จศึกในการโจมตีครั้งต่อไป

เจ้ามอนสเตอร์เริ่มชาร์จพลังลูกใหญ่ยิ่งกว่าลูกที่ถูกจัสติสเรย์ปัดได้

ส่วนกานดาก็ถือจัสติสเรย์ให้ส่วนปลายหันไปด้านหน้า ขณะนี้ส่วนที่เป็นเหมือนคมดาบได้หายไป

เหลือแต่เพียงส่วนคมหอกที่แยกจากกันแล้วมีการรวมพลังทั้งหมดเอาไว้ตรงระหว่างปลายทั้ง2

เตรียมที่จะยิงใส่เจ้ามอนสเตอร์ทันทีที่ชาร์จเสร็จ